Tararps jättegrytor, Naturreservat

Welkom bij een bezoek aan een reusachtig kruid uit de ijstijd, met een dozijn gigantische stoofpot, in een bergachtig eiken-, dennen- en boekbos gebied. De noordelijke delen van het reservaat worden gedomineerd door groene bossen en open moerassen.

Rustig met uitgestrekte zijeieren. Fotograaf: E. Wallsten County Council

Blekinge

Luchtleven en beschikbaarheid

Het natuurgebied is gemakkelijk bereikbaar, met een kleinere parkeerplaats voor bezoekers langs de Tararpsweg. Vanaf de parkeerplaats, kunt u door een grondweg en een gemarkeerd pad rond het reusachtige kruidengebied in het zuidelijke deel van het reservaat. De lus is iets meer dan 600 meter lang. Een rustplaats met tafels en banken is boven op een berg giet naast de lus. De noordelijke delen van het reservaat, gedomineerd door wetlands, missen paden.

Er zijn geen toegankelijkheidsaanpassingen in het natuurgebied. De weg naar het zuiden is relatief glad, maar backy. Het gemarkeerde pad dat door het reusachtige kruidengebied loopt is bitisch heuvelachtig, waar het door boslandschappen en over bergstromen gaat.

Stadium gigantische kastelen

In de zuidelijke delen van het Natuurreservaat zijn er tien grotere en minder grote kastelen in de Urberg. Gedurende de laatste twee miljoen ijstijden zijn kleine gaatjes en oneffenheden in de bodem gestrooid en vergroot door het slijpen van roterende blokken, stenen en grind in stromende ijsplanken. Echter, delen van de oorspronkelijke kleinere kuilen kunnen al gevormd zijn tijdens het geologische tijdperk van mesozoics (252 Zee vervolgens getrokken in het gebied en sedimentaire zand, klei en kalksteen soorten beschermden de putten van whitening voor miljoenen jaren voordat het gebied weer land en de sediment gesteenten werden weggeknoopt. De whitting puts werden dan weer zichtbaar en in hen waren dan in staat om ijs elve-transported steen materiaal van verschillende maten vast in een wervelende roterende dans.

Tararp's reusachtige kruidenveld werd in 1966 aangewezen als natuurherinnering, om de ochtendformaties te beschermen. De grotere van het natuurreservaat gigantische potten zijn tot een paar meter in diameter en ongeveer even diep. Sommige van de kleinere potten zijn verrassend diep, ten opzichte van hun diameter. Een van de grotere potten is gebroken, dus delen van de muur verdwenen en je kunt vanaf de zijkant zien hoe het eruit ziet in circuits.

In de loop van de geschiedenis is de verbeelding van de mensen in beweging gezet en er is veel populair geloof verbonden met hen. Munten en andere offers zijn gevonden in gigantische cascadings, en ze hebben hun naam gekregen, gigantische kastelen, door het feit dat reuzen gebruikten om hun voedsel te koken in de kuilen.

Wouden op oud land

Het natuurreservaat ligt aan de oude rand van het dorp Tararps. De zuidelijke, bergachtige delen van het reservaat worden gekenmerkt door eiken-, dennen- en boekenbossen en open pour lands. Bossen zijn grotendeels meerlaags en verschillend, met leeftijden tot 150 jaar. Deze chips zijn waarschijnlijk al heel lang bebost. Een kaart uit 1781 geeft aan dat er een grote Boke Forest was.

De noordelijke delen van het natuurgebied worden gedomineerd door groene bossen en open moerassen, met elementen van videbuskage. In de veldlaag ontbreekt veel. Het wetland wordt beïnvloed door een drainerende sloot in het zuiden, door het reusachtige kruidengebied.

De grondweg, die in de oost-west richting loopt door de zuidelijke delen van het reservaat en dan ten noordoosten van het natuurreservaat vouwt, is gedeeltelijk een gatpad. Het is op de kaart uit 1781 en heet Naar het wetland, waar de Tararps weg vandaag loopt, loopt de Winter Wägen. De wetland loopt vanuit het noorden en originele runoff west maakte het waarschijnlijk te nat om de westelijke weg te gebruiken, de winterweg, toen de grond niet bevroren was. De Summer Road en de Winter Road fuseerden een beetje ten noorden van het natuurgebied. Andere culturele historische overblijfselen binnen het reservaat zijn een stenen brug, stenen muren en fossiele teelt drempels op eerder geteelde oppervlakken.