Stora Rom, Naturreservat

In het natuurreservaat Stora Rome groeit kostbaar bos, met eik als de meest voorkomende boomsoort, op een klokbord. Er zijn ook enkele struiken, gietchips en kleine karretjes. Het meer bed werd in het verleden gebruikt om te slaan en vervolgens om aas. In de vaten spelen kikkers en watersalamanders.

Open land werd bossen

De buitengrond bestond uit de gebieden buiten het bezit van velden en weiden. Het werd voornamelijk gebruikt voor graas- en houtwinning. In Stora Rome werd het oude buitenland zwaar begraasd in het begin van de 20e eeuw. De boomlaag was zeer schaars en bestond alleen uit verspreid hardhout. In de twintigste eeuw daalde de weideintensiteit en werd de boomlaag steeds meer gesloten.

Het oude buitengebied bestaat uit een urbergplateau met een steile blocky helling in het westelijke deel. De bodem is graniet. Waar het bodemoppervlak dun is, wordt het graniet in goten gedompeld en vormt het openingen in het bos.

Het hier vandaag ontwikkelde bos bevat enkele zeer oude eiken met grote hoeveelheden kronen. Op de eikenstammen groeit een groot aantal lava, sommige zeer zeldzaam. Kaprifol is gebruikelijk in de helling richting de zee waar het klimt hoog in de eiken en de klimop wordt spaarzaam gevonden in het hele gebied. Op de grond wordt het meeste liggend gevonden, bosbessen en korststaal.

Op rijkere grond groeit myskmadra, blower, bossterbloem, engelviool en gökärt. In het zuidwesten komen gedoesstruiken overvloedig voor in een schaars berken- en eikenbos.

Grodor en Water Salamanders

Enkele van de kleine moerassen in het bos zijn wildwater voor kikkers in het voorjaar. In moerassen met water het hele jaar door, grotere water salamanders spelen.

De rijke beschikbaarheid van dood hout geeft woonruimte aan een groot aantal vererenswaardige insecten, voornamelijk kevers.

Op vochtige grond rond de drager komen vaak kraaibessen voor. In de vaten groeien blauw, hond begint, de crypte en langs de rand zijn er veenbessen en kraakbeenlijsten. In de onderste laag zijn er gebieden met wit mos en beer mos.

Oud transport op zee strand

De zeebodem aan de oever is een oude put die na het einde van de angst is gebruikt als weide. Hagmarken wordt gedeeld met een stenen muur in twee zakken en is afgebakend tot de buitengrond met een stenen muur.

Bootboot, Bescherming van Steen

In het noordelijke deel is er een brede boot stand, een ouderwetse add-on plek voor boten bestaande uit twee lage stenen muren waar de boten werden beschermd tegen het weer en de wind. Het zuiden zijn er meer boten en de overblijfselen van een oude zeebodem. De boten werden gebruikt toen de koeien van het dorp, die vlakbij Tomtö schampten, gemolken zouden worden en om te vissen.