Siesjö östra, Naturreservat

De wetlandroute van Siesjö Vanaf de vogeltoren heeft u een mooi uitzicht op het vogelleven en het meer dat genesteld is in een mozaïeklandschap met strandbossen, kostbare bossen en open weiden.

Het gebied heeft zeer hoge natuurlijke waarden. Ongeveer 180 vogelsoorten zijn waargenomen in het meer, waarvan ongeveer 80 als broedsoorten kunnen worden beschouwd. Grote hoeveelheden stretchvogels vallen op en van het meer.

De topografie varieert van laaggelegen beboste gebieden naast het meer, via zowel vochtige als droge weiden in de helling. Er zijn ook moleculen met kostbaar bos. Het hoogste punt, ongeveer 38 meter boven zeeniveau, ligt op een heuvel in het oostelijke deel.

Siesjö is een belangrijk vogelmeer

Siesjö is een foundation, natuurlijk voedzaam vlak meer en belangrijk voor zowel broedende vogels en trekvogels als degenen die overwinteren. Zeldzame soorten, volgens de vogelrichtlijn van de EU, die in het gebied zijn gezien zijn gemorste kraaien (ook roodverdoofd), rood vrolijk, boom doctrine en doorn laesies.

In het meer zijn twee soorten opgenomen in de habitatrichtlijn van de EU, die een verscheidenheid aan soorten en hun habitat omvat. Het is de vis nissey en de insecten citroen bevlekte cartrol slips.

In 1956 werd Siesjö verlaagd door de diepte van de Sissebäck drempel in een poging om meer bouwland te creëren. Maar het laagland land in plaats daarvan werd strand bossen, waar al domineert, en weiden.

Het dorp Ynde en de boerderij Sissebäck

Het gebied behoort tot het dorp Ynde en de boerderij Sissebäck. In de 19e eeuw werd het land opgenomen in omheinde dampen met de meeste angst, zowel vochtige als droge, open en boomdragende. Een staaf maakte deel uit van het eigendom van een dorp met velden en weiden. Voor de dienst waren de boerderijen meestal in een dorp dat dicht bij elkaar lag. In de 18e en 19e eeuw werden enkele veranderingen doorgevoerd en vervolgens vaste verschuivingen ingevoerd om het land te verzamelen naar elke boerderij en de teelt efficiënter te maken.

Na de jaren 1950, is het grootste deel van het veld en angst land weide geworden. Hier zijn de velden die op veel plaatsen met bossen zijn geplant niet open gebleven. Er is nog een klein bed.

Drie belangrijke biotopen

Binnen het reservaat bevinden zich drie belangrijke biotopen met drijvend bos, bladerbos en voedzaam boekbos. Waar vandaag de dag bossen groeien op de heuvels, zijn er grotendeels bomen geweest door de eeuwen heen, documenteren ten minste terug naar de negentiende-eeuwse shift tijdperk, en waarschijnlijk langer.

Het gebied heeft een groot aantal rode of anderszins aanzienlijke soorten. De rode bokvårtlaven is een karakter voor oude en kunstmatige boekbossen met lange continuïteit en een teken van een bosbestand met hoge natuurlijke waarden.