Järnvågen och Ladbron

Iron Wave and Ladbron * *

Dlaczego Arboga leży tam, gdzie jest? Odpowiedzią na pytanie jest to, gdzie teraz stoisz, w starym porcie miasta, Ladbron, most ładunkowy. Nazwa przypomina niemiecki wpływ średniowiecza w Arboga (dla ładunku = obciążenia, obciążenia). Ladbron w Arboga stał się najbardziej zachodnim portem Mälaren. Dłuższy zachód nie mógł żeglować. Drugą odpowiedzią na pytanie jest żelazo. Z wzgórz Linde i Noraskog żelazo leciało zimowymi drogami do Arbogi i załadowane na pokład przez przewoźników żelaza w celu dalszego transportu do Sztokholmu. W średniowieczu, a później w XVI wieku, Arbogus może również obsługiwać Lübeck i inne porty bałtyckie, ale po 1614 roku Sztokholm stał się końcowym miejscem dla Arboga i innych tzw obszarów mieszkalnych. Arboga miała 24 własne spódnice i statki zostały zorganizowane w potężnym wraku statku. W mieście było również wiele polowań (statki pasażerskie), postów i innych mniejszych łodzi. Eksport żelaza był dużym źródłem dochodu dla miasta i dlatego żelazo było ważone zanim zostało przeniesione na pokład. Żelazny Plac przybył w XVII wieku, kiedy wszystkie budynki klasztoru oprócz kościoła zniknęły. W 1527 roku w Västerås, bezpośrednio po Dniu Reformacji, kierowano szarymi braćmi. Pozostałe budynki klasztoru, sypialnia mnichów, salon, szkoła, sauna i tak dalej były drewniane i wkrótce zaczęły się rozpadać. Fala żelaza, którą widzicie jest kopią XIX-wiecznej fali żelaza. Kiedy odpadki wróciły ze Sztokholmu, były pełne soli, przypraw i wszystkich potrzebnych towarów. W 1629 roku, Kanał Helder został zbudowany między hełmami i Arbogaån. Siłą napędową konstrukcji kanału był Örebro, a kiedy kanał został ukończony w 1639, Ørebroskutorna nie była już uwięziona w hełmach, ale mogła transportować żelazo z młynów w Värmland i Närke. Dla Arboga oznaczało to spadek, kiedy Ørebroskuts żeglowali przez Arbogę. Arboga Priest Jacob Lohman obawiał się nawet, że Arboga zostanie przekształcony w wieśniaków, jeśli nic radykalnie się nie stało. Magazyn Czerwony Port na 100 metrów na zachód jest pozostałością z czasów, gdy port był jeszcze w Ladbron. Kiedy kolej przybyła do Arboga w 1857, port został przeniesiony kilkaset metrów na wschód. Jednocześnie dodano dwie ulice biegnące równolegle do rzeki: Strandway i Hamngatan. Kiedy lordowie przybyli do Arbogi pociągiem lub parowcem, czuli, że przybyli do nowoczesnego i przedniego miasta, tak daleko od suszonej wioski rolniczej, która była uważana za zdolną! / /