Jädersbruk, Vattenhjulet

Betonowe fundamenty przed wami tworzą fundamenty dla całej kuźni i wsparcia dla osi, która trzymała duże koło wodne w strumieniu. Z drugiej strony, Mumlingshammer wjechał żelazem do kuźni.

Słuchaj uważnie, a usłyszysz śmietnik, śmieć, śmieć młotka... Koła wodne i masażyści należą do ostatniej części wielkości kuźni w XVIII i XX wieku. Wtedy kuźnia na Jädersholme była bardziej jak przemysł, w którym pracował racjonalnie z silnikami, ramionami, zębami i mieszkaniami, które uczyniły pracę nieco łatwiejszą dla fałszerstw i odchodów. Jednak praca była bardzo ciężka, brudna i niezdrowa.

Wypadki były powszechne, a średni wiek ludzi był niski w porównaniu z dzisiejszymi. Patrząc na Arbogaån, widzimy szczątki rynny wody, która doprowadziła wodę do koła wody, która pchnęła młotek, prawdopodobnie tzw podwodne koło, gdzie woda uderzyła w niższe łopaty koła i pchnął go do przodu.

Oryginalne kowale, które leżały tutaj w latach 1600- 1700, były bardzo proste w czasie asy z dachami torfowymi oraz związane z nimi kabiny żelaza i węgla. Prawie 15 z tych prostych kuć powinno być znalezionych tutaj w Jädersholme. Powtarzam to jeszcze raz, zamknij oczy i słuchaj, a usłyszysz śmietnik z młotka, który uczynił Jädersbruk wiodącą produkcją broni i narzędzi cywilnych.