Färna bruksmiljö

Farba została zaludniona przynajmniej od połowy XVI wieku. Ironwork rozpoczął się na początku XVII wieku młotkiem i dwoma utwardzaczami. Pierwotnie należała do Korony. W 1630 roku, potężna kobieta, Edla Widiksdotter, była w stanie rozkwitać. W latach 1692-1789 wykorzystywano Claesa Wilckensa oraz jego potomków i rodzinę.

Po długotrwałym spadku na początku XIX wieku młyn trafił do hrabiego Carla Johana von Hermanssona. W 1857 roku przebudował posiadłość w swój obecny, statyczny wygląd.

Produkcja w Färna była pierwotnie żelazo biegun, który został rafinowany do produktów takich jak kotwice, płyta dachowa, kamienie odlewane i paznokci. Oprócz rolnictwa i leśnictwa istniały również zakłady takie jak młyny, piły i murarze. Syn Carla Johana Carl Fredrik w 1904 roku zbudował dziwne mauzoleum w dmuchającym kamieniu na łące na południe od pałacu. Architektem był profesor Lars Israel Wahlman. Pomiędzy mauzoleum a rezydencją stoi dom pożądania z pięknymi obrazami.

W okolicy znajduje się również park technologiczny dla dzieci (i osobliwych dorosłych), gdzie modele ruchome mogą dowiedzieć się więcej o tym, jak różne części produkcji żelaza zostały wykonane.