Stortjärnberget

Kilka historycznych pożarów charakteryzuje sosny na Stortjärnberget. Najstarsze liczby na zboczu mają kilka tzw. odgłosów ognia, uszkodzenia łodygi spowodowane przez ciepło z pożaru. Kiedy w korze występuje uraz, głośniki bronią się przed atakami owadów poprzez wydzielanie żywicy. Drewno w czasie ciąży rezynowej stoi długo przeciwko ząb czasu i ognioodporne sosny mogą więc stać się bardzo stare.

Kolejnym znakiem, że las spłonął, jest element drzew liściastych, takich jak foka i osika. Gatunki te są dobre w zakładaniu się w otwartym środowisku, które występuje po pożarze, ale mają trudności z rozprzestrzenianiem się w zamkniętych lasach.