Uppsala domkyrka

W dniu, w którym król zdobył dłoń męczennika i poszedł do nieba.

Naszym celem jest Katedra, największy kościół w krajach nordyckich. Możemy wejść przez St. Larsporten w południowym skrzyżowaniu, oryginalne wejście główne z bogatym wystrojem, a następnie natychmiast stanąć w 27- metrowym świetliku. Jego podstawową inspiracją jest francuski gotycki, ale podobnie jak ludzkie ciało charakteryzuje się biegiem lat, katastrofami (pożar w 1702 roku i gorliwą odbudową około 1890 roku w duchu tamtych czasów), odnowieniem i pojednaniem, a teraz wydaje się jako dobrze prowadzony emeryt. Dlaczego to w ogóle przyszło? Lokalizacja nie była oczywista, zarówno Sigtuna jak i Gamla Uppsala byli silnymi kandydatami do siedziby arcybiskupa. Być może należy podkreślić Olav święty, zalotnik księżniczki Ingegerd i braterski, jako mimowolny inspirujący. Po jego śmierci Olav został wkrótce czczony jako patron Norwegii, a Nidarosdomen stał się europejskim celem pielgrzymki. Młoda Szwecja potrzebowała odpowiedniego symbolu narodowego, który został znaleziony w Erik Jedvardsson, król około 1150- 1160. Być może dokonał krucjaty do Finlandii i nawrócił pogan mieczem w prosty sposób przeszłości. Według legendy, został zamordowany w dniu podróży Chrystusa, ścinając głowę na wzgórzu poza tymże dnia Kościół Trephalditet, położony w obecnym miejscu katedry. (Głowa powinna była zjechać ze wzgórza do strumienia, gdzie pobiegło źródło, z którego można pić ponownie.) Historyczne tło jest jedną z najbardziej krytycznych nauk dzisiejszych, ale tutaj jeden miał swój symbol narodowy, który, ku przerażeniu papieża, wkrótce miał być zapewniony w prowincjonalnym sanktuarium - legenda mówi o 50 cudach. Tak więc, jak nazywano to miejsce, Wschodni Aros mógł zaatakować pozostałych kandydatów na arcybiskupstwo. Relikwie Erika zostały odnowione kilka razy, ostatnio przez Jana III, i mają być widoczne w Kościele, który w późnym stadium był wyposażony w dwie rozległe wieże na zachodzie, a tym samym obalił Nidarosdom w mocy. Kościół został ukończony pod koniec XIV wieku, ale pielgrzymki prawie się skończyły. Niektóre pielgrzymki w klasie z norweskim osądem, Kościół nigdy nie stał, mimo że zarówno Olav jak i Erik, wraz ze św. Larsem, są patronami świętych Kościoła.

Z "Ingegerdsleden: Pilgrimsled for spirituality, culture and peace, published by the Church of Sweden. Dostępne jako PDF: [https: / / www.svenskakyrkan.se / files / Ingegerdsleden _ bok.pdf) (https: / / www.svenskakyrkan.se / filer / Ingegerdsleden _ bok.pdf)