Övre Lia, Naturreservat

Górna Lia znajduje się tuż obok dobrze znanej okolicy Akulla Book Forests. Jako kilka rezerw w tym obszarze, składa się głównie z lasów książkowych i dębowych, które dorastały w warunkach odżywczych. Górna Lia jest zdalna i nie jest łatwa do znalezienia, ale osoba, która tu dotrze może doświadczyć prywatności i niepokojów. Las jest dość rzadki i łatwy do wprowadzenia.
Chodzenie po okolicy i patrzenie na drzewa jest zabawne. Część północna i zachodnia jest warta odwiedzenia. Rezerwat znajduje się na płaskowyżu i ten obszar oferuje dramatyczne i ekscytujące różnice wysokości. Po zakończeniu drzew oferowane są również naturalne punkty widzenia.

# Wartości biologiczne

Łzy są ubrane w zielony mech. Między i na zielonych skarpetach są łaty w szarych i brązowych odcieniach, jak gdyby ktoś wziął pędzel i pomalował trochę nieplanowane. Myślałem trochę tu i trochę tam. Jeśli zbada się plastry bliżej, widać, że są one wykonane z różnych lavas. Niektóre są niezwykłe, jak myszy elfy, skrawki książki, gritty koc lawa i plama połysku. Wszystkie one są tak zwanymi gatunkami sygnału, które pokazują, że las w Górnej Lii ma wysokie wartości naturalne. Gatunki te można znaleźć tylko w miejscach, gdzie od dawna istnieje las.

W kilku częściach rezerwatu są stare i krzywe drzewa, które nadal żyją, chociaż czasami wydają się mieć większe ubytki niż świeże drewno. Niektóre drzewa są całkowicie martwe i teraz są powoli rozkładane przez organizmy lasu. Martwe drewno, wykonujące wszystko z cennych drzew, jest niedostatkiem w dzisiejszym krajobrazie leśnym. W związku z tym zagrożona jest różnorodność gatunków zależnych od drewna.

Historia lasu

Górna Lia to obszar, w którym od dawna rośnie. Korzystanie ze starych map i pism, można zrobić podróż w czasie i dowiedzieć się, co różne czas mapmaker i mężczyźni inwentaryzacji miał do powiedzenia o obszarze. Najstarsze mapy pochodzą z 1650 roku. Następnie Górna Lia była w dużym lesie liści pasa, który rozciągnął się od dwukierunkowej do granicy hrabstwa. W opisie kraju z 1729 roku można przeczytać, że w Górnej Lii był las książkowy. Jak dotąd, mapy pokazują, że na tym obszarze zawsze były drzewa i lasy, ale Górna Lia była wykorzystywana głównie jako pola, łąki i pastwiska do lat 20.