Zapraszamy do odwiedzenia ogromnej przyprawy z epoki lodowcowej, z tuzinem gigantycznych ruw, w górskim dębie, sosnowym i książkowym obszarze leśnym. Północne części rezerwatu są zdominowane przez lasy liściaste i otwarte bagna.

Cisza z rozrzuconymi jajami bocznymi. Fotograf: E. Wallsten County Council

Blekinge

# Życie i dostępność powietrza

Rezerwat przyrody jest łatwo dostępny, z mniejszym parkingu gości wzdłuż drogi Tararps. Z parkingu można przejść przez drogę gruntową i oznakowaną drogę wokół olbrzymiego obszaru przypraw w południowej części rezerwatu. Pętla ma ponad 600 metrów długości. Miejsce spoczynku ze stołami i ławkami znajduje się na górze, obok pętli. Północne części rezerwatu, zdominowane przez tereny podmokłe, brak śladów.

W rezerwie przyrody nie ma dostosowań w zakresie dostępności. Droga na południe jest stosunkowo gładka, ale wsteczna. Naznaczona ścieżka prowadząca przez gigantyczny obszar przyprawy jest bitycznie pagórkowata, gdzie przechodzi przez tereny leśne i nad górami.

• Stadium gigantyczne zamki

W południowej części rezerwatu przyrody znajduje się dziesięć większych i mniej gigantycznych zamków w Urbergu. W ciągu ostatnich dwóch milionów epok lodowcowych, niewielkie ubytki i nierówności w podłożu zostały posypywane i powiększone przez mielenie rotacyjnych bloków, kamieni i żwiru w streaming półek lodowych. Jednak części oryginalnych mniejszych dołów mogły powstać już podczas geologicznej ery mezozoików (252- 66 milionów lat temu), kiedy klimat był tu zwykle wilgotny, a małe doliny wycieraczek powstały przy głębokim wybielaniu skał. Morze następnie wciągnięte w obszar i piasek osadowy, gliny i wapienne gatunki chroniły doły wybielania przez miliony lat, zanim obszar ponownie stał się lądem, a skały osadowe zostały zmyte. Pit następnie stał się widoczny ponownie, a w nich były następnie w stanie lodu elve-transportowane materiał kamienny o różnych rozmiarach utknął w wirujący taniec obrotowy.

Gigantyczne pole przypraw Tararpa zostało wyznaczone jako wspomnienie natury w 1966 roku, aby chronić formacje świtu. Większa z ogromnych garnków rezerwatu przyrody ma do kilku metrów średnicy i jest równie głęboka. Niektóre mniejsze garnki są zaskakująco głębokie, w stosunku do ich średnicy. Jedna z większych garnek pękła, więc części ściany zniknęły i widać z boku, jak to wygląda w obwodach.

W ciągu historii, wyobraźnia mężczyzn została uruchomiona i istnieje wiele popularnych przekonań związanych z nimi. Monety i inne ofiary zostały znalezione w olbrzymich trupach, i zostały nadane ich imię, gigantyczne zamki, przez fakt, że giganty używane do gotowania ich żywności w dołach.

Lasy na starych ziemiach

Rezerwat przyrody znajduje się na starych obrzeżach wioski Tararps. Południowe, górskie części rezerwatu charakteryzują się lasami dębowymi, sosnowymi i książkowymi, a także otwartymi ziemiami zalewowymi. Lasy są w dużej mierze wielowarstwowe i różne, w wieku do 150 lat. Te chipy prawdopodobnie były zalesione przez bardzo długi czas. Mapa z 1781 roku wskazuje, że był tam "Wielki Las Boke".

Północne części rezerwatu przyrody są zdominowane przez lasy liściaste i otwarte bagna, z elementami widebuskage. W warstwie pola brakuje wielu. Mokradła są dotknięte odpływowym rowem na południe, przez olbrzymi obszar przyprawy.

Droga naziemna, która biegnie w kierunku wschód-zachód przez południowe części rezerwatu, a następnie składa się na północny wschód od rezerwatu przyrody, jest częściowo ścieżką dziur. Znajduje się na mapie z 1781 roku i nazywa się "Somar Wägen" (Summer Road). Do terenów podmokłych, gdzie prowadzi dziś droga Tararps, "Wägen zimowy" biegnie na północ. Podmokłe tereny biegną od północy i oryginalne runoff na zachód sprawiają, że prawdopodobnie jest zbyt mokry, aby używać zachodniej drogi, zimowej drogi, kiedy ziemia nie była zamrożona. Summer Road i Winter Road połączyły się na północ od rezerwatu przyrody. Inne kulturalne historyczne pozostałości w rezerwacie obejmują kamienny most, kamienne ściany i kopalne progi uprawy na wcześniej uprawianych powierzchniach.