Bengtesgårds äng, Naturreservat

Łąka Bengtesgård to uderzające łóżko ze starymi dębami, popiołami i dużą ilością krzaków. Rezerwat jest jednym z niewielu zachowanych wątków w Halland. Ścieżka przebiega przez rezerwę, nie ma oznakowania ołowiu, ale jest łatwy do naśladowania. Na swój spacer można uważać na ptaki, w tym sowa kot i göktyta.

Rezerwa budzi wspomnienia o historycznym krajobrazie, gdzie niepokój odegrał ważną rolę w życiu rolnika. Obszar jest używany z kłamstwem od bardzo dawna. W połowie XIX wieku, pobicie ustało i zostało zastąpione przynętą. Kiedy przynęta ustała po około 100 latach, łąka ponownie rosła, ale kiedy powstała rezerwat przyrody, tradycyjna opieka została wznowiona we wschodniej części rezerwatu. Pierścienie galowe i wycinki zostały wdrożone w celu skorzystania z zależnej od świec flory łąki z gatunków takich jak zielone - białe skrzypce nocne, cięcia lękowe i anxiety- noszenie.

Ptaki i Pradawni

Drzewa i krzewy z owocami, orzechami i jagodami zapewniają żywność i ochronę dla owadów i ptaków. Łąka Bengtesgård jest bardzo bogata w ptaki z ponad 20 gatunkami hodowlanymi, w tym sowa kocia, göktyta i perełki drzew Na ziemi są pozostałości w postaci starożytnych ziem. Pradawni są kamieniarze, gładkie powierzchnie wykorzystywane do uprawy, wielu już w epoce brązu.

Historia Liści

Długość zjawiska powstała w młodszej epoce żelaza (400 i 500 lat), gdy budynek był zorganizowany w wioskach. Długość była bardzo ważna dla retencji wiejskiej starożytnych czasów.

Przez liść (dławienie się drzew), zimowy pokarm podano zwierzętom i drewno do różnych narzędzi. Askvirke był używany do soku siekiery i zakręceń lisa. Z fali wiatrowej został wyprodukowany szyb i podstawa wiatru została użyta do stworzenia liny. Zbieranie siana po corocznym beaterze było również wykorzystywane jako pasza dla zwierząt. Wiosną została sfabrykowana łąka. Następnie zeszłoroczne liście zostały zebrane i skręcone razem i spalone, aby nie hamować wzrostu trawy i ziół.