Sanddynes na lądzie? Tak, jest w Whiteskövle Sandmark. Tutaj wznosi się wydma Wittskövle o wysokim i długim zasięgu, pół mili od wybrzeża Furubody. Napęd Wittskövle jest być może najbardziej znany wśród botaników ze swojej piaszczystej flory gruntowej. Rara Sandwood rośnie obecnie głównie na wschodzie, w tej części wydmy, która znajduje się poza rezerwatem. Jednak ze zwierzętami na pastwiskach i zmniejszoną liczbą drzew i krzewów, oczekuje się również rozprzestrzenienia się w drugiej części napędu. W ośrodku brakuje szlaków turystycznych, ale miejscowi wolą chodzić po otwartych pastwiskach na zachodzie.

Sanddriva z XVIII wieku

Sanddynes jest czymś, co często kojarzymy z przybrzeżnymi krajobrazami. Często widzimy je w połączeniu z piaszczystymi plażami, takimi jak klity lasu plażowego Ängelholm i krajobraz na południe od Åhus. W Whiteskövle piaskowiec, to jest o wydmie śródlądowej. Tworzy się w ten sam sposób - przez burze piaskowe. To był prawdopodobnie ogrodzenie plecionych gałęzi, które uchwyciły pierwszy piasek w XVIII wieku, a następnie zbudowane na. Linne opisuje go w 1749 roku jako grzbiet piasku antenowego, który "miał nadzieję przez ogród sadu ustawionego między północą a południem, na którym piasek pozostał jak opady śniegu". Kiedy działa Wittskövle lub Wielki Sanddrivan, jak również nazywa, krajobraz został otwarty. Brak drzew i krzewów umożliwił piasek daleko polecieć. Napęd wygląda jak kłamliwe L. Długa leżąca część jest zawarta w rezerwie, podczas gdy część, która kąci się na północny wschód jest na zewnątrz. Na zachód od wydmy jest również duże pastwisko, które jest częściowo zawarte w rezerwie.

Piasek rośliny w fioletowy i biały

Ziemia w rezerwie zawiera również wapno. Znajduje to odzwierciedlenie w rzezi kwiatów. Na pastwisku na zachodzie, to idzie w purpurowy kiedy pole swipe, aksweroniczne i feld- noszące kwiaty. Na napędzie Wittskövle są natomiast białe kwitnące piaski, duże lilie piaskowe i tak ekskluzywne gatunki sandwood. Drewno piaskowe rośnie głównie w tej części napędu, która znajduje się poza rezerwatem. Ale to sandwood sprawiło, że Wittskövle stało się znane. W 1749 roku Linnaeus po raz pierwszy znalazł się w Szwecji. Obecnie sandwood pozostaje tylko na obszarze całego regionu skandynawskiego - we wschodniej Skåne! Dziś napęd jest częściowo odnawiany i ubrany sosną. W dłuższej perspektywie, części napędu będą również beta. Coś, co przyniesie korzyści Sandwood w rezerwie.

# Życie i dostępność powietrza

Rezerwa składa się z dwóch podobszarów. Część Vittskövle jazdy jest na północny wschód. Jest to trudne do uzyskania, ale będzie beta i otwarte na dłuższą metę. Wioska Vittskövle na zachodzie to otwarte, wypasane łąki. To pastwisko jest blisko strefy sportowej z możliwością parkowania. Ziemia jest wykorzystywana głównie przez mieszkańców do chodzenia. W okolicy brakuje oznakowanych stawów. Pamiętaj, żeby przynieść śmieci do domu.