Jako krajobraz z książki Astrid Lindgren. Forsakar z Lillaforsskogen to głęboki ravin z kilku rozrzucających się wodospadów, w otoczeniu magicznego i charakterystycznego lasu książki. Górna skrzynia Forsakara ma wysokość spadającą 7,4 metra, a dolna, podzielona tezą, ma całkowitą wysokość spadającą 10,6 metra. Dedukcja, "karet", dała początek nazwie Forsakar. Naznaczony ślad prowadzi cię wokół rezerwatu.

Unikać zatorów w weekendy

Parkowanie jest często pełne w weekendy. Może pojedziemy tu, albo pójdziemy na spacer? Zatory są największe na parkingu. Poniżej znajdują się wskazówki na rezerwie, które są zwykle trochę spokojniejsze.

Głęboki deszcz w lesie

Wózek w Forsakar jest, według legendy, dziełem gigantów. Nauka mówi, że wąwóz został wycięty przez duże ilości wody z topniejącego lodu. Masa wody przebiła się przez podłużne grzbiety, na przykład w Pysslingakyrkan i Pysslinga Mountain. W innych miejscach woda nie została porwana przez góry i są wodospady.

Carl von Linnaeus odwiedził Forsakara podczas jego podróży w 1749 roku i był pod wrażeniem głębokiego ravina: "Rzeka grawitowała tak głęboko, że boki stały strome i wysokie jak mury kościelne."

• Górna i dolna

Górna skrzynia ma wysokość upadku 7.4 metrów, a dolna, która jest podzielona tezą, ma całkowitą wysokość upadku 10.6 metrów. Dedukcja, "karet", dała początek nazwie Forsakar.

• Wśród świń i małych kruszyn

Jest wiele historii o bajce w Forsakar. Przy wodospadach, kiwnie głową i w lesie, leśny nos przyciąga młodych ludzi, by się zgubili. Na górze Pysslinga i w kościele Pysslinga znajdują się trolle i zagadki.

Ale nie musisz wierzyć w psychiatrów i małe trolle, żeby zobaczyć dziwne małe kruszyny. Wiosną 1942 roku profesor zoologii Per Brinck znalazł kilku biegaczy książkowych. Jest to duży żuk, który Linnaeus twierdził, że istniał w Szwecji w XVIII wieku, zadanie, które było uważane za wątpliwe, dopóki Brinck nie znalazł go w Forsakar prawie 200 lat później. Książka leśny biegacz jest niezwykły i czerwienny w Szwecji. Forsakar ma wiele innych nietypowych organizmów, zwłaszcza wśród owadów i małych muszli. Zagrożona skorupa znaleziona w rezerwacie to okładka lameli.

• Zachowana różnorodność

W rezerwacie przyrody przyroda może swobodnie się rozwijać. Dlatego też prawie żadne drzewa nie zostały przerwane, a większość wydmuchanych drzew może pozostać na rzecz różnorodności biologicznej. Ilość starego i martwego drewna w rezerwie powoduje, że cztery gatunki hack końcówki zielony bagaż, korona wycieku, większy tchórzliwy i mniej siekać pluć kwitnie w rezerwie. W połączeniu z miednicą, serpentyny, rafting i dekoracji żyją.

• Las

W 2006 roku rezerwa rozrosła się na północ i w związku z tym objęła Lillaforsskogen - wilgotny i pożywny popiół i alminowane lasy z kilkoma strumieniami. Obszar był wcześniej nazywany "Killehagen" i używany jako niepokój, niektóre duże drzewa w lesie świadczą. W Lillaforsskogen znaleziono 46 gatunków mchu, z których 8 to tzw. sygnały wskazujące, że las jest ochronny.

• Wolne życie powietrzne

Czerwona i biała okrągła pętla, nieco poniżej 2 km, idzie w górę krawędzi Forsakarravinen. Ślad opiera się zarówno na dużym parkingu na południu, jak i na mniejszym na północy. Podczas wędrówki, będzie mijać platformę z ładnym widokiem na dolną sprawę. Ścieżka jest gorzko stroma i przechodzi nad korzeniami i kamieniami. Silne nachylenie ma również schody we wschodniej części rundy. Kilka niebezpiecznych kroków znajduje się wzdłuż stawu, więc należy uważać i trzymać dzieci pod nadzorem. Jeśli chcesz iść trochę dalej, możesz kontynuować wędrówkę do rezerwatu przyrody Degeberga z powrotem przez Skåneleden (SL6 Water Kingdom), patrz mapa. Będzie to runda 5,5 km. Jeśli dotrzesz do Degeberga autobusem, możesz rozpocząć wycieczkę na stokach Degeberga, które są blisko przystanków w południowo-zachodniej części społeczności.

• OBS * *: Zdecydowanie zalecamy użycie ścieżki, która idzie w dół wąwozu Forsakara. Ścieżka nie jest utrzymana, a ryzyko upadku drzew i gałęzi jest wielkie. Wiele drzew na zboczach wąwozu jest atakowanych przez zgniliznę, co pozwala im spaść lub oderwać się bez ostrzeżenia.
• OBS * *: Zdecydowanie zalecamy użycie ścieżki, która idzie w dół wąwozu Forsakara. Ścieżka nie jest utrzymana, a ryzyko upadku drzew i gałęzi jest wielkie. Wiele drzew na zboczach wąwozu jest atakowanych przez zgniliznę, co pozwala im spaść lub oderwać się bez ostrzeżenia.

# w języku angielskim

Witamy w rezerwacie przyrody Forsakar z Lillaforsskog

Legenda i nauka

Bewitching Ravine w Forsakar został stworzony przez gigantów. Ale naukowcy twierdzą, że został wyłupany przez ogromne ilości topniejącej wody z lodu. Masy wody przecinają się przez grzbiety wzdłużne, jak widać na przykład w Pysslingakyrkan i Pysslinga. W innych miejscach woda nie miała czasu, by się przez nią ubierać, a teraz mamy wodospady.

Carl Linnaeus odwiedził Forsakar podczas swojej podróży do Scania w 1749 roku i był pod wrażeniem głębokiego wąwozu. Rzeka wykopała się tak głęboko, że boki były strome i wysokie jak ściany kościelne ".

Uper i niższe wodospady

Górna skrzynia ma spadek o 7,4 metra; dolny spadek, podzielony przez łącznik, ma całkowity spadek o 10,6 metra. Nazwa Forsakar pochodzi od "karet", stawu w kształcie bazynek.

Wśród pikseli i innych małych stworzeń

Istnieje wiele historii o legendarnych stworzeniach w Forsakar. Duch wody, gra na wodospadach, i Huldra wabi młodo, ale do lasu się zgubić. Trolle i piksele na żywo przez Pysslingaberget i Pyssling Church.

Nie musisz wierzyć w wróżki i wróżki, by spotkać dziwne stworzenia. Wiosną 1942 roku profesor zoologii Per Brinck znalazł kilka okazów błękitnego chrząszcza. Carl von Linné twierdził, że istnieje w Szwecji w XVIII wieku, ale nie wierzył do czasu odkrycia Brincka w Forsakar prawie 200 lat później. Błękitny chrząszcz ziemny jest rzadkim gatunkiem w Szwecji. Wiele innych rzadkich organizmów, zwłaszcza małe owady i ślimaki, można znaleźć w Forsakar.

Zachowana różnorodność

W ramach rezerwy przyroda może w dużej mierze swobodnie się rozwijać. Bardzo niewiele drzew jest ścinanych, a większość drzew, które wybuchają, zostaje na ziemi. Niektórzy ludzie mogą myśleć, że wygląda to niechlujnie, ale jest to w rzeczywistości warunek wstępny zachowania różnorodności biologicznej.

Ostrzeżenie!

Ze względu na ryzyko upadku drzew i gałęzi, ścieżka na dnie wąwozu jest zamknięta Wiele drzew na stromych skalistych stronach wąwozu jest dotkniętych korzeniem.

Mogą się złamać lub upaść bez ostrzeżenia.

Rozporządzenia w Forsakarze z Lillaforsskogen

W ramach rezerwy zabrania się:

Ognia.

Pojazdy silnikowe, konie lub motocykl, inne niż na drogach publicznych

Rozstaw namioty lub przyczepy kempingowe, samochody kempingowe lub podobne.

przynieść uwolnione psy lub inne zwierzęta domowe.

szkody żywe lub martwe stojące lub upadłe drzewa lub krzewy lub szkody inne roślinności

wspiąć się na stoki wąwozu w dół od górnej skrzyni.

Umieścić tablice, tablice, tablice, plakaty lub podobne (z wyjątkiem tablic informacyjnych, znaków rezerwacyjnych i znaków granicznych) lub wykonać napisy.

• wykorzystanie obszaru do konkursów, ćwiczeń, kempingów lub innych działań, które mogą zakłócać środowisko naturalne lub działalność na zewnątrz

Przepisy mające zastosowanie w rezerwach są określone na ogłoszeniach wyświetlanych na wejściach i na mapach.

Fakty o Forsakarze z Lillaforsskogen

Rezerwa na przyrodę powstała w 2006 r. Rezerwa obejmuje 38 hektarów. Celem rezerwy jest ochrona i rozwój lasów liściastych, pastwisk i cieków wodnych, a także flory i fauny w tych siedliskach. Cenne dziedzictwo kulturowe pozostaje zachowane i staje się widoczne. Uwzględnia się zainteresowanie obywateli doświadczaniem terenów wiejskich, dziedzictwa kulturowego i geologii tego obszaru. Strona jest częścią europejskiej sieci obszarów ochrony przyrody. Forsakar znajduje się w rezerwacie Biosfery Królestwa Wodnego Kristianstad (wskazanym w programie człowieka i biosfery UNESCO, MAB).