Jämmerdalen, Naturreservat

Rezerwa na przyrodę Jämmerdalen ma swoją nazwę po jednym z kilku wąskich pęknięć w rezerwie. Las w okolicy jest zdominowany przez lasy graniowe, które są gęste, cieniste i zaniedbane. W północnej części rezerwatu, krajobraz otwiera się wokół Småtjärnarna. Szlak górski przechodzi również przez rezerwat.

• Potężna struna

Rezerwat przyrody Jämmerdalen znajduje się na wzgórzu na wschód od Norra Finnfall. Trzy uderzenia dominują w rezerwie. Są one z południa na północ: Lilla Oxdalen i Skitibacksdalen. Między i wokół pęknięć jest jedenaście mniejszych szczytów górskich. W zachodniej części rezerwatu znajduje się Quardal.

Pożary lasów w Jämmerdalen

Trudne do dotarcia stepy, blokowane grzbiety górskie i zatłoczone starcia pozostawiły większość lasów nietkniętych przez długi czas. Części lasu są również ognioodporne. Kilka starych pieczęci ma ślady co najmniej jednego pożaru lasu.

Rośliny i zwierzęta

Jämmerdalen ma dobry dostęp do zacienionych bloków, murów górskich i lodyny, gdzie wilgoć pozostaje nawet podczas najsuchszych dni letnich. Niektóre z zagrożonych gatunków tutaj znajdują się rzadkie mchy Nordic clipptus, południowy guzik mech i cień mchu. Jednym z zagrożonych porostów znalezionych w rezerwacie jest norweska marynarka, która rośnie na murach górskich, kamiennych klockach i świerku w rezerwacie. Przynajmniej jedno miejsce jest w rezerwacie przyrody. Jeden z najstarszych najbardziej znanych hackspans lasu, trzydziestu hackspetten, często rodzi się w lasach w Jämmerdalen.

• Svedjefinnar oczyszczone grunty

Pod koniec 1600 i na początku 1600 było wiele pryszcze. Osiedli na wysokościach jezior i zasłonili małe pola za pomocą Szwedów, dlatego nazywają się "svedjephins". Małe powierzchnie lasu zostały oczyszczone i spalone. W popiół potem posiałem się. Północny Finnfall na południowy zachód od rezerwatu opowiada swoją nazwę o fińskiej historii regionu.

• Czas kabiny

Lasy Bergslagen wykazują mniej lub bardziej wyraźne ślady mycia węgla i koalicji praktykowane w lasach od XVII wieku do 1940 roku. Szwedzcy założyciele, którzy osiedlili się tutaj i przejęli lasy, przestali łapać i palić las. Duże ilości węgla były potrzebne do produkcji żelaza i miedzi, dlatego na lasach wokół kabin przeprowadzono intensywną koalicję. W Jämmerdalen północne i zachodnie części obszaru nazywano "lasem hytte". Warunek po młynie węglowym, dno węglowe, zazwyczaj składa się z okrągłej rundy słabego uniesienia w ziemi 5 - 8 metrów średnicy.

• młyn w miednicy

W północno-zachodniej części rezerwatu działa Kvarnbäcken. Kiedyś był młyn. Dziś nadal można zobaczyć kamienne bloki, które stanowiły fundament budynku młyna. Trochę ruiny w górę rzeki to kamień młyński pozostawiony na środku miednicy.