Linbasta i Backa

Na długo zanim bawełna i materiały syntetyczne stały się powszechne w odzieży były wełna, len i konopie włókna włókiennicze używane w szwedzkiej produkcji włókienniczej. Kiedy industrializacja rozpoczęła się w XIX wieku i producenci zaczęli importować bawełnę, linia otrzymała silną konkurencję od easy- to- managed bawełny, która była łatwiejsza do mechanicznego przekształcenia do przędzy. Do połowy XIX wieku w Szwecji uprawiano duże ilości lnu i w 1870 r. uprawiano 16000 hektarów linii szwedzkiej. Zaledwie 30 lat później obszar ten zmalał do 1000 hektarów.

Proces przygotowania linii zaczyna się od tego, że cała roślina zostaje wyciągnięta z ziemi z korzeniami i wszystkim. Początkowo, szwadrony zostały wykonane z linetu, który następnie można łatwo transportować i powiesić na oszustów do sucha. Następnie futrzane kapsułki zostały zadrapane gardłem, a słoma rozprzestrzeniła się na łące lub poszła tam, gdzie rozpoczął się proces trawienia. Z pomocą pogody i wiatru, grzybów i bakterii zainicjowano powolny proces degradacji, co oznaczało, że włókna lniane oddzielono od twardej żyły rdzenia. Dzięki trawieniu łatwiej było rozładować linowe przewody, które można wysuszyć w linbaście, aby przewody osłabły i stały się bardziej porowate z ciepła. Tylko wtedy, gdy linia jest wystarczająco krucha, ułamek bierze, gdy włókna lniane są twardo oddzielone. Następnie włókna tekstylne są poddawane obróbce przez szermierkę w celu wyeliminowania pozostałych ostrzeń, tak aby linia stała się miękka przed przeciągnięciem przez żmudne narzędzia (hodowla) w celu oddzielenia lśniących pociągów, które mogą być spinned do przędzy. Obecnie popyt na szwedzki lin jest znacznie wyższy, w dużej mierze w zależności od tego, że soczewki mogą być używane do wszystkiego, od tekstyliów do izolacji, żywności, impregnacji drewna i linoljefärg. Istnieje prawdopodobnie ponad 400 różnych typów soczewek, ale tylko około 15 nadaje się do włókien tekstylnych. Szwedzcy tkacze domagają się produkcji krajowej i po raz kolejny istnieją dobre warunki do komercyjnego uprawy lnu w gospodarstwach szwedzkich.