Pestkyrkogården i Moshult

W latach 1710-1711 do Szwecji przyszła zaraza, a okręgi Kalmar zostały poważnie dotknięte śmiertelną chorobą zakaźną. Uważa się, że zaraza nadeszła do Szwecji z żeglowaniem z państw bałtyckich, które weszły do portu Kalmar w czerwcu 1710 roku. Połowa populacji hrabstwa zmarła w ciągu kilku lat, zanim infekcja w końcu ustąpiła. W tej zarazy pochowano około trzydziestu ludzi.

Plaga pojawiła się w postaci plagi ropnia i zarazy płucnej i była bardzo śmiertelna. Choroba rozprzestrzeniła się z szczurów na ludzi poprzez ugryzienie pcheł zakażonych chorymi szczurami. W XIV wieku choroba dotknęła region nordycki po raz pierwszy, a ponad jedna trzecia ludności zachorowała i zmarła. Zaraza powróciła od czasu do czasu i podczas ostatniej epidemii epidemii roku 1710, choroba dotknęła Småland. Stało się to podczas długotrwałej wojny Karla XII z Rosją, podczas gdy Szwecja cierpiała na poważny głód. W konsekwencji warunki te nie były zbyt dobre dla przetrwania, a śmiertelność była wielka, zwłaszcza wśród najbiedniejszych ludzi w społeczeństwie, gdzie higiena była niewystarczająca, a szczury bardziej niż w wyższych klasach. Mimo, że bogate rodziny zazwyczaj unikały wielu chorób, plaga nie robiła żadnych wyjątków między biednymi i bogatymi. Dzieci były szczególnie dotknięte.

Aby zapobiec rozprzestrzenianiu się zakażenia, ci, którzy zmarli z powodu zarazy nie zostali pochowani na cmentarzu parafialnym. Zamiast tego, specjalne cmentarze plagi zostały ułożone kawałek z wioski, gdzie pochowano ofiary plagi. Cmentarz plagi Moshult otrzymał kamienny ogród wokół rycin w 1956 roku, podczas gdy krzyż został wzniesiony w pamięci tych, którzy zginęli. Pestkyrkogården w Moshult mówi się, że zainspirowały Vilhelma Moberga do opowieści w źródle panny młodej.