• Smoła, ważny towar dla wsi wokół Hökensås

Od XVI wieku Tjära była jednym z największych w Szwecji produktów eksportowych. Większość pochodziła ze wschodniej części Finlandii (Finlandia), ale duże ilości produkowano również na obszarach dominujących sosnami w Szwecji.

W miarę wzrostu przemysłu stoczniowego w Europie w XVII i XVIII wieku, z portów Szwecji wysłano tysiące beczek smoły. Około przełomu wieku 1800, szczyt został osiągnięty z około 183.000 baryłek smoły i beck produktów ubocznych rocznie.

Produkcja smoły w rynsztoku odbywała się zgodnie z tą samą zasadą co w tartaku z różnicą, że kształt mili był okrągły, podczas gdy rynsztok był długi i położony na zboczu. Wykopano rynnę i podeszwy, aby uczynić ją jak najgładszą. Nowo wybudowany rynsztok był wypełniony ciasno upakowaną sosną. Było to głównie drewno z żeliwnych żeliw. Gdy drzewa były złożone, szyna wytarła się w końcu, a kiedy pniaki zostały złamane, pożądana szerokość rdzeń restyn, która została ułożona w mniejszych kawałkach, zanim została ułożona w rynsztoku. Drewno było pokryte grubą warstwą ziaren, a z drugiej strony warstwą gleby i torfu. Gałąź była oświetlona na górze, a kiedy była w latarni, ta część również była zamknięta. Ale otwór został pozostawiony, a tutaj dysza została umieszczona na pasku blistra, który został użyty do uzyskania wystarczającej ilości tlenu i w ten sposób kontroli spalania. Gdy rynsztok płonął i tonął z góry i z dołu, dzwonek siniaków również został przesunięty w dół. W dolnej części rynsztoka, bieżąca smoła została zebrana w naczyniu, takim jak cienka otoczona kamieniami, która trzymała ją na miejscu. Od rynsztoka do beczki prowadził rurę odpływową. Po zburzeniu rynny po utracie smoły pozostały również duże ilości węgla drzewnego. Popytano o węgiel z paliw smołowych i ustalono wyższą cenę niż na przykład mleko. rynny smołowe były używane kilka razy i ostatecznie otrzymał charakterystyczny but smoły na dole. Im starszy i lepiej używany pociąg smołowy stał się, tym lepszy powrót. Stare rynny smołowe mogą nawet produkować smołę wkrótce po rozpoczęciu spalania. W zależności od wielkości rynny smoły, oparzenie może zająć około 3-6 dni.

Spalanie smoły było zatrudnieniem, które mogłoby zapewnić gospodarstwom rolnym dobre dochody obok rolnictwa. W skarpecie Brandstorp jest niezwykle wiele rynn smołowych zarejestrowanych w Fornköping, ale nie wiemy, ile mają lat. Tutaj badania archeologiczne rynn i dolin smołowych mogą dostarczyć odpowiedzi lub dokumentów mówiących o produkcji smoły w wioskach wokół Hökensås. Może spalanie smoły było miejscową specjalnością w okolicy. Dalsze badania mogą wykazać, czy smoła była używana w miastach i budynkach łodzi wokół miasta. Woda lub jeśli została wywieziona do stoczni w Holandii lub Anglii.

W tym miejscu znajduje się rynna smołowa [L1972: 5250 w aplikacji Forn.] (https: / / app.raa.se / open / fornsok /) Ma około 10 metrów długości i nieco ponad pół metra głębokości. Stężona smoła pojawia się na krawędzi. W północnej części znajduje się kolekcja kamieni.