Habo kyrka

Kościół Habo, około 5 km na południowy zachód od społeczności Habo, jest jednym z najbardziej niezwykłych w kraju. Jest to niezwykle wielki wiejski kościół i jest obficie urządzone z obrazów wnętrza.

Przed propagacją kolejową przez krajobraz tutaj w 1860 roku i urbanizacji, Habo kyrkby stanowiły centrum parafii. Na północ od kościoła znajduje się jeszcze cmentarz z białym budynkiem mieszkalnym z 1827 roku, a mały, czerwony budynek na wschód od kościoła jest starą kabiną parafialną.

Już w średniowieczu Habo miał mniejszy drewniany kościół, ale sacristian został zbudowany z kamienia. Sakristian jest nadal zachowany, podczas gdy reszta średniowiecznego kościoła została zastąpiona. Duża odbudowa miała miejsce w 1680 roku, ale obecna forma Kościoła powstała w związku z wielkim rozszerzeniem w 1723 roku. To właśnie zainteresowana budynkiem prostytutka Martin Seth i bogaty sockenbon Swan Nilsson Swan wspólnie poruszali kwestię rozszerzenia i upiększania kościoła. Z powodu wojen króla Karola XII, plany rozłożyły się w czasie, ale kilka lat pokoju po śmierci króla stworzyło warunki dla budynku kościoła. Zarówno krowy, jak i pokoje kościelne stały się większe i powstał specjalny dach z wysokością w środku.

Duży esej ołtarza i ambona zostały dodane w tym samym czasie z odbudowy kościoła w 1720 roku. Jonas Ullberg wykonywał je przed śmiercią w 1723. Esesja ołtarza jest niezwykła, ponieważ parafia musiała zainstalować zegarek z tarczą i perkusji w środku partii kilka lat po zakończeniu. Anioł wciąż bije młotkiem, aby zasygnalizować czas odwiedzającego kościół.

Tak wielki jak esej ołtarza jest ambona stworzona przez Ullberga. Wikariusz Seth zasugerował, że zamiast tego kupisz porzuconą ambonę, która stała w katedrze Skary, ale tak nie było. Na koszu ambony wyrzeźbione są figury ukazujące Jezusa i dwunastu apostołów.

Przemianowany pokój kościelny był w wieku od kilku lat, ale na początku 1740 roku kościół zlecił kilku malarzy do dekoracji kościoła. To Johan Christian Pettersson, Johan Kinnerus i ich praktykanci otrzymali to zadanie. Obraz ilustruje na przykład modlitwę Ojca naszego, wyznanie i dziesięć przykazań, ale są również dekoracje i tablice. W niektórych miejscach można przeczytać podpisy Petterssona i Kinnerusa, ale w niektórych przypadkach praktykanci odnotowali swoje imiona - Joakima Conrada Schwartza i Petera Edberga. Wszystkie obrazy są dobrze zachowane i nigdy nie były malowane, co jest niezwykłe.

Zaskakujące jest to, że istnieje zarówno kościół i dzwonek stos. Z reguły dzwony kościelne wiszą w wieży albo w dzwonnicy. Stary dzwon otrzymał swoją obecną formę w 1760 roku. Wieża kościoła została dodana w 1723 roku, ale nigdy nie było dzwonów kościelnych. Wiele kościołów może dzwonić dwoma dzwonkami, ale tutaj są trzy dzwony w stos dzwonów. Wszystkie trzy zostały znalezione około 1760 przez dzwonek cast i Riksdagsman Elias Fries w Jönköping. Jednak łącznik został znaleziony w 1877 roku.