Kyllaj

Wielkie dni przemysłu kamiennego przypominają Kyllaj. Kiedy tu jesteście, wybierzcie się na krawędź sprzęgła i spójrzcie na zapierające dech w piersiach widoki i potężne rauki.

Już w XVII wieku Kyllaj jest używany jako port do transportu wapna. Kamień został rozbity w kamieniołomach wapiennych w okolicy i został najechany koniem i przewieziony do szafek, gdzie został spalony. Następnie spalone wapno składowano w wapieniach w porcie. Dziś, ruiny pozostają poza wapiennymi kamieniami, które ujawniają ilości wapna, które były traktowane w tym obszarze.

Część wapna została przeczytana z wodą i zapakowana na beczkach, które następnie zostały wysłane na złom do różnych portów na Morzu Bałtyckim. Niektóre wapno było zapakowane w beczkach, co czasami prowadziło do rejsów po morzu.

W okolicy jest kilka kalorii. W bałaganie widać starsze ruiny z pieców, gdzie wapno zostało spalone. Dalej wzdłuż portu znajduje się sześciostrzowy piekarnik zbudowany na początku XIX wieku. Obok niego leży najmłodszy piekarnik z przełomu wieku 1900 i wzniesiony w cegle.

Część limonki przemysłu pochodzi z zalewającego gruntu kawałek stąd, rekiny Kyllaj. Tutaj natura jest fascynująca. Gleba jest prawie całkowicie płaska i bez drzew. Może przynieśli paliwo do szafek. Spokojna mała lilia piasku, z białymi, w kształcie gwiazdy kwiaty jest jedną z niewielu roślin. W kilku miejscach są małe, płytkie, wapienne zbrodnie. W gęstym lesie między rekinami a raukami, purpurknipprot rośnie purpurknipprot. W lipcu można zobaczyć kwiat i poczuć specjalny zapach wanilii.

Stowarzyszenie Przemysłu Kamiennego

Przemysł kamienny i wapienny w Kyllaj opracował społeczeństwo z magazynami i mieszkaniami pracowników, biznesem i innymi. Długi dom nad portem był rezydencją wapiennego naboju, jednego z obywateli Visby, który przeniósł się do młyna, który posiadał. W XVIII wieku dom został przebudowany na mieszkalnictwo i zajazdy statków.

Przemysł kamienny został zamknięty w 1910 roku, ale port pozostał ważnym centrum dla partii i czynności celnych. W Kyllaj znajduje się pięć loteryjnych domów i 1923 dużo spojrzeć.

W latach 1650-1826 pracowało tu kilka pokoleń urzędników celnych, jeźdźców łańcuchów. Mieli chronić region przed nielegalnym handlem i przemytem. Jeden z nich, Johan Ahlbom, w końcu stał się wapiennym wkładem. Mieszkał w Strandridaregården na północ od portu. Carl von Linnaeus mieszkał tu, kiedy podróżował po Gotlandii.

Dobrze wiedzieć dla tych, którzy są gośćmi

• Limonkowe przewody piekarnicze są bezpośrednio podłączone do parkingu. Obszar wokół szaf jest nieco pagórkowaty, ale piece są dobrze widoczne z żwiru drogi. Port w Kyllaj jest obsługiwany przez stowarzyszenie portów Kyllaj.