Varggropen i Västeräng

Wilcza nora została użyta do schwytania wilka. Pit dojrzewał, ale początkowo miał kamienne boki i był tak głęboki, że wilk nie mógł wstać. Pit był pokryty cienką warstwą ryżu, słomy i mchu. Ukąszenie pokrywy umieszczono na środku dołu, kiedy wilk brał ugryzienie pokrywy, wpadł do dołu. Wilk nie mógł wstać, ale został zabity przez ludzi, którzy słyszeli upadek. W wiosce było wiele wilków daleko przed czasem, a wilki były prawdziwym zagrożeniem dla chwytających się symboli. W 1865 roku zakazano polowania z łowiskami.

Źródło: Znak informacyjny Varggropen, Cultural Reserve Västeräng oraz County Administrative Board Gävleborg