Sellbergsvallen Fäbodvall

Sellbergsvallen jest własnością wsi Gåsbacka i Mora. Obecnie jest osiem domków (napisanych w 1988 roku). Publiczność wokół kabin jest wspólna zarówno dla wiosek i nieprzesuniętych. W Sellbergsvallen staraliśmy się zachować wieloryba w takim samym stanie jak pierwotnie. Wiele wielorybów zostało pociętych, więc każdy partner ma swoje.

Znaczenie wielorybów drobiowych wynikało z rozszerzenia zakładu na bydło, krowy, konie, owce i kozy oraz oszczędności na roślinności w domu w gospodarstwie na żywność zimą.

Produkty wytwarzane z mleka na fäbodvallen były masło, ser i masło bałagan.

Ile lat mają wieloryby w Delsbo, nikt nie wie na pewno, ale są mapy z XVIII wieku. Obecny podział został dodany w 1867- 1870, według ostatnich zapisów.

Znaczenie wielorybów drobiu było zasadniczo pastwiskiem dla stworzenia, znaczeniem lasu było jedynie drewno i drewno potrzebne do domu.

Lato 1956 roku było ostatnim rokiem krowy na wielorybie. To był Per Erikssons z Mora "Gretes per", whale- turned był Ingrid Eriksson z Setjära "Mickels Ingrid"

Kopalnie, które są pozostałości po zostały dodane na początku lat 30-tych przez dwóch optymistów, Myrsten i Kierowca, zawartość srebra została znaleziona, ale nie warte więcej górnictwa.

Ostatnie ładowanie było w 1947 roku, że Sven Johansson miał kolumny na rampie.

Droga leśna do doliny została ukończona w 1959 roku. W 1984 roku zbudowano dwie drogi, jedną na Råberget, a drugą na zamku Nicke. W 1985 roku stara droga została naprawiona od doliny do Muru Czarnego. Powrót 21 kwietnia 1988 E. Andersson Z książki Fäbodvallar w Delsbo opublikowanej przez Delsbo Hembygdsförening 1996