Lungälvens ravinsystem, Naturreservat

Lungälvsravinerna is een van de best ontwikkelde en bewaarde ravinsystemen van Värmland.

Slechte toegang op het pad

Het spoor van het reservaat is bitually zeer moeilijk als gevolg van dunner wordende en gladde blasten. Boots of stevige laarzen worden sterk aanbevolen voor degenen die willen gaan de joint toch. De raad van bestuur werkt aan de voorbereiding en reparatie van de joint.

Ravinen zijn gevormd door erosie uit kleine bronstromen in zeer fijnkorrelige bodemsoorten. Vanaf het Kalvenmeer in het noordwesten windt Lungälven langzaam naar het zuiden. Bij Brattfors is er een oude hut en een stof dat de waterloop doet bezinken. Na de vijver komt een uitdijing, waarna de Lungälven zich weer in meander loops vestigt. Als Lungälven in zand belandt, volgen materialen voortdurend het water. De elfen graven daardoor dieper in de losse lagen en creëren diepe ravijnen. Het ras van de elfen verandert voortdurend, en op sommige plaatsen kun je zien hoe de valleimuren woedden.

Het reservaat werd gevormd om de oppervlakte vormen en natuurlijke bossen van het ravin systeem met rijke flora en fauna te behouden. Het doel is ook om het publiek goede kansen te geven om het natuurtype in in wezen ongestoorde toestand te ervaren en te bestuderen. Het gebied maakt deel uit van het waardevolle EU-netwerk Natura 2000.

Dieren en planten

De weelderige en vochtige omgeving van Lungälvsravin creëert omstandigheden voor planten en dieren die anders worden bedreigd door uitsterven op vele plaatsen. Hier groeien ongewone lava's, mossen en schimmels, evenals verschillende ongewone vaatplanten. Onder de laatste vindt men onder andere strut boards, oogpyrola, troll troves, voorjaar granen, bron kruiden en orchideeën spin bloemen en dubbele bladen.

Dierenleven wordt gekenmerkt door het aquatische milieu en vaak ontmoet je zowel de huidige stenen als de bever langs de rivier. Onder het wateroppervlak gedijt de bedreigde parelmossel.

voor uw bezoek

Brattforsleden passeert het reservaat in de noord-zuid richting. In het zuidelijke deel van het reservaat is er een rustplaats met windbescherming.

De incidentie van bronnen maakt de bodem op veel plaatsen "getuigenachtig" en onmogelijk om verder te gaan. Om deze reden is de joint verspreid sommige stukken. De ontploffingen kunnen glad zijn bij regen of als er bladeren op zitten. Het terrein is heuvelachtig. Omdat de grond zacht is, gaan de ontploffingen steeds verder, waardoor ze onbeleefd en onvast zijn. Over het algemeen is de joint moeilijk te lopen.

Minder hout

In 2023 zijn de middelen voor het beheer van de natuurreservaten verminderd, waardoor de houtvoorziening is verminderd. Aangezien we nu minder hout uitwerpen, is het vooral belangrijk dat u als bezoeker voorzichtig brandt en uw eigen hout meeneemt als u zeker wilt zijn dat u kunt grillen. Houd er rekening mee dat brand alleen kan plaatsvinden op de haarden en dat het verboden is om dode of levende takken uit het bos te nemen.