Stora Karlsö, Naturreservat

Stel je een combinatie van een Noord-Atlantische vogelberg en een eiland in de Griekse eilandwereld voor, dan heb je Stora Karlsö. Hier zie je duizenden alfavogels en zelfs duizenden orchideeën.
Stora Karlsö ligt iets meer dan zes kilometer voor de westkust van Gotland, meer dan twee keer zo ver van het land als het naburige eiland Lilla Karlsö. Het eiland is in vorm bijna rechthoekig met de afmetingen van ongeveer 1,5 x 2 kilometer en een oppervlakte van minder dan 2,5 vierkante kilometer. Het wordt gedomineerd door een zwak gebogen en deels vrij heuvelachtig hoog plateau dat de vorm heeft van een hoefijzer met de opening naar het noordwesten. Het hoogste punt van het eiland ligt 51,6 meter boven de zeespiegel op het centrale deel van de Roisu haid die de oostelijke edelsteen van de hoefijzer vormt. Het westelijke deel van het Plateau, Marmorberget, bereikt meer dan 45 meter boven zeeniveau. Het hoogplateau is afgebakend naar het westen, het noorden en het noordoosten door dicht genoeg verticale, 10-30 meter hoge clusters. Onder de clusters vormen grote hoeveelheden losse witte blokken en stenen vaak krachtige brouwerijen. In de gemarkeerde gootsteen tussen Marmorberget en Roisu haid ligt Norderslätt, die in het westen wordt afgebakend door een steile cluster, Norderhamnsberget, in het oosten van Austerberget. Zelfs ten zuiden van het hoogplateau ligt een strandvlakte, Suderslätt.

Net als Gotland in het algemeen, Stora Karlsö bestaat uit rotsen afgeleid van de silur periode en heeft dus een leeftijd van ongeveer 400 miljoen jaar. Het eiland bestaat uit een groot complex van grote en kleine fossiele koraalriffen omgeven door opgeslagen kalksteen. Hogere liegende partijen zoals Marmorberget en Roisu haid bestaan uit pourlands die sterk worden beïnvloed door karst bleken en vaak besneden door diepe scheuren. De zee heeft in de clusters van het eiland een 30-aantal grotten ontsproten, waarvan sommige meer dan 20 meter diep zijn.

Grote Karlsö is al honderden jaren geslagen door schapen en werd grotendeels verkalkt in de late 19e eeuw. De schapen werden echter in 1887 uit Stora Karlsö gehaald en sindsdien is de vegetatie grotendeels vrij ontwikkeld. In Hien, Norderhamnsberget, Austerberget en Hassli worden de brouwerijen en clusters nu grotendeels verborgen door een dicht loofgordijn gedomineerd door as, lonen, röntgenstralen en Finnoxel. In 1995 werd Behave opnieuw opgericht op het eiland.

Grote Karlsö is misschien wel het meest bekend om zijn rijke vogelleven en vooral de grote kolonies van meel- en droge muilezels, die beiden broeden met duizenden paren op het eiland. Hier, onderzoek en ring markering van alkalische vogels is bezig voor een lange tijd. Andere broedvogels zijn grote squads, knooppunten, zwermen, zilveren tenen, grijzen en sjaals. In de bosjes en loofgebieden van het eiland broeden veel verschillende soorten kleine vogels, waaronder rozevink en havikzangers. De enige zoogdieren op het eiland zijn harder bos en een paar soorten vleermuizen.

De rijke flora van het eiland bevat een aantal zeldzame soorten zoals lente donis, vleselijke salade, wollen borstel en Göteborg nonnen. Eind mei en begin juni, duizenden bloeiende Adam en Eva en St. Pers vormen sleutels van formele orchideeënweiden.

Verschillende graven en diverse andere bevindingen getuigen dat Grote Karlsö door de mens sinds het stenen tijdperk wordt gebruikt als uitgangspunt voor de jacht en visserij en weidegrond. In de middeleeuwen was er steenwinning op het eiland.