Grå-Larsknipen, Naturreservat

Het beschermt de natuur om te groeien en te sterven in zijn eigen tempo. Het terrein is moeilijk en steil met grote stenen blokken hier en waar. Er zijn geen duidelijke gewrichten. Maar als je hier komt, heb je de kans om een oud, bijna ongerept bos te zien en te ervaren met een heerlijk wildernisgevoel.
Foto: Sebastian Kirppu, raad van bestuur van Dalarna

Zoekend: dode bomen!

In het bos hebben de zilveren chips hun grijze stammen. De vorige sprekers zijn al vele jaren dood, maar staan nog steeds bij de wortels van de grond. Ook al zijn ze dood, ze hebben insecten, paddenstoelen en korstmossen. Zonder de dode bomen konden de insecten hun eieren niet leggen. De houten paddenstoelen en lava's hadden geen plek om te groeien en te leven. Het wordt steeds moeilijker om dode bomen in het bos te vinden en dit woningtekort veroorzaakt grote schade aan vele soorten.

Het vuur dat het landschap heeft gevormd

Het vuur heeft vele malen verwoest. En op de stammen van de bomen is er vuur geluid, littekens van de vlammen van vuur. Sommige dennenbomen zijn zo oud dat ze verschillende vuurgeluiden hebben na de branden van vroeger. Een teken dat een bos is verbrand is dat het hardhout groeit gemengd met de naaldbomen. De bomen groeien eerst op. Ze zijn de snelste om het bos te heroveren nadat het vuur de sparren doodt en de grond helderder wordt. Het feit dat de granaten sterven geeft ook de sprekers een kans om echt groot en oud te worden. Op de berg Grå-Larsknipen zie je de zogenaamde oma's speakers. De sterke en echt oude pijnbomen van harnasbast die de ruwe stammen sieren. Als je een grootmoeder ziet, stop dan om hem te knuffelen! En als je geluk hebt, zou je kunnen luisteren naar de geschiedenis van de boom, wat het gezien en gehoord in zijn eeuwenoude leven.

De bewoners van het bos

Er zijn veel bedreigde soorten die dit bos hun thuis noemen. Op sparren en dennenbomen zie je sporen vanaf de dikke hackspeak. Het hackt in een rond patroon rond de stam van de boom, verschillende cirkels achter elkaar. Vroeg in de lente hackt de vogel zo om het sap van de boom te drinken. Neer in het vochtige mos groeit de kleine orchidee knoop. Hier leeft het in symbiose met schimmels. Samen vormen ze een mycorrhiza, wat in het Grieks swambot betekent. Het zijn de worteldraden van de schimmel die de wortels van de orchidee doordringen. Het klinkt misschien als iets slechts, maar het feit is dat ze elkaar nodig hebben om te overleven. De wortel krijgt water en mineraal uit de schimmel terwijl de schimmel op zijn beurt wordt gevoed uit de wortel. Beiden hebben deze interactie nodig om te overleven.