Wanneer u het natuurgebied Hanö bezoekt beleeft u een zeer speciaal eiland in de Oostzee met hoge geologische waarden, gevarieerde natuur en een spannende culturele geschiedenis.
Verwijderingen van tropisch klimaat en ijstijden
Hanö heeft een spannende geologie. Het eiland is een residu dat werd gevormd in een tropisch klimaat een paar honderd miljoen jaar geleden. Jongere rotsen hebben dan de eerste steen bedekt en de oudere vormen bewaard. In de afgelopen miljoenen jaren hebben whitening en erosie de tropische vorm van ijs herontdekt, die onder andere wordt getraceerd door Vindhalla en Pynten.
In de afgelopen miljoenen is het klimaat gedomineerd door lange ijstijden en kortere verwarmingsperioden. De ijsjes hebben verwerkt, losgebroken en vervoerd bergbasismateriaal, die Hanö formatteren tot een drumlin formatie, met steile steile urethra in kaas en noordoosten, die naar het westen en zuidwesten overgaat in plattere moraine gedomineerde vlaktes.
Op Hanö zijn er ook een groot aantal goed bewaard gebleven strandwalvissen, strandhaaien en kiezelstonevelden uit de Oostzee. Ze zijn bijzonder duidelijk op de westelijke hellingen van het eiland. Het hoogste liggebied ligt bij Fyrkullen, ongeveer 53 meter boven zeeniveau. Het kiezelstenen veld werd gevormd kort na het laatste ijs teruggetrokken, 14.000 jaar geleden, toen alleen de piek van het ongeveer 60 meter hoge eiland steeg uit het Baltische meer. Toen het strand niveau was op zijn laagste, 11.000 jaar geleden, groeide het dennenbos op delen van de hedendaagse zeebodems. Vandaag de dag zijn er nog steeds stronken van deze bossen op de bodem van Hanö. Het strandniveau is sindsdien meerdere malen gestegen en gedaald, waardoor sporen in de vorm van wallen en kin. Hetzelfde gebeurt langs vandaag de kustlijn, waar u in staat zal zijn om het strand niveau van het heden te lezen.
Leer meer over Hanous en de ontwikkeling van de Oostzee sinds de laatste ijstijd in de Geologische paden hieronder.
Grote veranderingen in de vegetatie
Haneuze vegetatie heeft de afgelopen eeuwen grote veranderingen ondergaan. Tot het begin van de 19e eeuw werd het land gedomineerd door wijdverspreide kostbare bossen. Uitgebreide bosbouw en intense creativiteit hadden het eiland in de eerste helft van de 20e eeuw omgevormd tot een open en bijna bosloos landschap. Minder schoen bleef vooral in het zuidoosten. Toen het schepselwerk eindigde in het midden van de 20e eeuw, begonnen struiken en boomvegetatie uit te breiden.
Vandaag is er een van Zweden... grootste annuleringsbossen op Hanous. In het noorden, open graslanden, struiken en pourlands nemen. Op de grotendeels droge bodems zijn ook enkele kleine wateren te vinden. Onder interessante soorten zijn er de planten taprose, revig bloed wortel en voorjaar gesel, schimmel lederen bal, strand pad en droge muilezel. Er zijn ook duivenherten op het eiland. Voorjaar en herfst passeren veel trekvogels en bewegende vlinders.
Middeleeuwse vissers en Engelse begraafplaats
Hanö heeft een rijke culturele geschiedenis. Sinds de middeleeuwen en sinds de jaren 1830 heeft het eiland een vaste bevolking. Er zijn verschillende oude overblijfselen op en rond het eiland, zoals huisgronden, percelen, boot stands, begraafplaatsen en wrakken.
De Engelse begraafplaats is een herinnering uit 1810-1812, toen Hanö diende als de Britse marinebasis in de Oostzee onder de blokkade van Napoleon. De begraafplaats wordt nog regelmatig bezocht door passerende schepen van de Britse marine.
Fantasieplaatsen en zeilers
Hanö is een goed bezochte bestemming en er zijn veel spannende plaatsen om te bezoeken op het eiland. Een aantal goed gemarkeerde wandelwegen leiden de bezoeker rond het eiland en verminderen het risico op verlies.
Vanaf de top van Fyrkullen heeft u een groot uitzicht op het eiland en de omliggende landschappen. Van daar kan een pad worden genomen naar de steengrot Rövarkulan, die naar verluidt een schuilplaats was voor piraten en snapphanar. In een granieten muur vlak naast de deur is het merk Draka, een dun-week laag van oudere afval, die volgens de legende ontstond toen de vuurtoren voor het eerst werd verlicht in 1869. Een draak had verblind moeten worden door de huid en tegen de rotswand moeten botsen.
In het betoverende bos in het zuiden liggen de twee Dolins Oude en Nieuwe Kar, die de voetafdruk van reuzen zouden zijn en waar rovers zich later zullen verstoppen. In het noorden is er de strand porno Bönsäcken, een kiezelsteen ras dat als een staart strekt zich uit in het water en verandert richting en vorm volgens de stromen van de zee en het effect van de golven.
De geologische weg
Hanö heeft sporen in het landschap die vertellen over ijstijd en oude waterstanden. Wandel langs het geologische pad en lees over ijsresten, kiezelstonevelden en drumlins op borden onderweg. U kunt ook de geschiedenis van de Oostzee volgen van zee tot zee, naar zee en weer naar zee. Welkom bij geologische wandelingen!
Ongeveer 14.600 jaar geleden verdween het ijs uit deze regio. In de volgende millennia, de wateren hier afgewisseld voor de kust van smeltwater meer naar zee poeder naar meer vandaag de dag brak water .. de Oostzee. Het niveau van de strandlijn is ook hoger en lager ten opzichte van vandaag.
Op borden langs het geologische pad kun je lezen over de verschillende stadia van de Oostzee, maar ook over de sporen achtergelaten door het binnenlandijs en de voormalige zeeën. U kunt ook volgen hoe de strandlijn meerdere keren op en neer de berg heeft gependeld. Daarom zijn de tekens niet in chronologische volgorde.
Het geologische pad is een van de verschillende sporen op Hanö. Het brengt je van de haven naar de top van de berg. Op [Listershuvud](https:/www.lansstyrelsen.se/blekinge/besoksmal/nature reserve/lister head.html), die op dezelfde manier is aangetast als Hanö, is er ook een geologische weg.