In het Natuurreservaat Hallarumsviken kunt u een wandeling beleven in een afwisselend landschap van bergstromen met eiken-krabbossen en steile stuppen, gebarsten valleien met open weiden en een prachtig uitzicht over een blekende binnen archipel.
Hallarumsviken is een aantrekkelijke en populaire buitenruimte die gemakkelijk bereikbaar is. Je kunt hier met de bus gaan. Verschillende paden en paden gaan door het reservaat bossen en haglands. Er zijn ook resten van twee torp.
Dramatische kustlandschap
Het kustlandschap heeft een gevarieerde en gedeeltelijk dramatische topografie met de steile helling van het afwijzingskwarantum en met verschillende kraakbeentjes. Er zijn duidelijke sporen van de ijseffecten in het binnenland.
In Hallarumsviken loopt de berg van 30 meter hoogte de baai af. Meerdere uitkijkpunten bieden een prachtig uitzicht over een blekende innerlijke archipel. Door het knoestige eikenbos, glinsterende water, enbossen, boekbossen en ver weg zijn het silhouet van Karlskrona zichtbaar. Nere in de valleien opent een cultuurlandschap, met graslanden en groene haviken met eiken, archipels en pourlands. Tegenwoordig worden de chips door bèta's opengehouden. Op de weiden kan het rood en geel schijnen door de orchideeën Adam en Eva. In het midden van de zomer ruikt de nachtviool overdag.
Verhuizingen door Westergrenatorpet
De torp is uitstekend op de kaart voor reparatie shift in 1827. Eén werd het Westergrenatorpet genoemd na zijn laatste eigenaar. Het huis werd in de jaren dertig afgebroken, maar bleef op het perceel, de stenen funderingen verschijnen na de verschillende gebouwen. Daar groeien nog zuurstof, appelbomen en andere resterende culturele planten.
Oude gehamerde as, waarvan de takken waren verspreid voor voer, nog steeds. De torbruins en de oude eigenaren bevinden zich in het noordwestelijke deel van het reservaat.
Ten zuiden van de ruïne ligt het voormalige bouwland in een open valleiput. Het stenige pad dat daarheen leidde kan nog steeds gevolgd worden. De weg is gedeeltelijk omlijst door stenen tuinen. De resten van de stenen brug die de droger begon te bouwen zijn nog zichtbaar tussen het eiland Vassaskär en het vasteland.