Karmansbo bruksmiljö

De naam Karmansbo komt van de middeleeuwse naam Karlman. Oorspronkelijk heette het Frölischhammar naar de man die de praktijk in de 17e eeuw stichtte. Hij verzamelde veel van de kleine smederij die achter Hedströmmen aan zaten en fuseerde ze in een grotere in Karmansbo. Hammarsmedjan was in gebruik tot 1958 toen de operaties werden gesloten.

Naar Karmansbo kwam dank ijzer van verschillende mas ovens in het gebied. Vanaf het begin van de eeuw 1900, kwam het grootste deel van het ijzer uit [Liens masugn] (https://natuurkaart.se/skinn taxeberg/lienshytte-mas oven) in Riddarhyttan. In de lancashire ovens van het werk, werd het ijzer gesmolten en verwerkt om gesmeed te worden. Het ijzer dat afkomstig was van Karmansbo was van een hoge klasse en werd gebruikt voor de vervaardiging van diverse gereedschappen verkocht wereldwijd.

Karmansbo was een samenleving gevuld met leven en beweging, en de smederij was een belangrijke werkplek. In 1929 waren 72 mensen werkzaam. Er was veel werk nodig buiten het bos, zoals de productie van houtskool en transport van en naar de molen. Er waren ook metselwerk, zagerijen en landbouw.

Tijdens de grote lentevloed in 1977 werd een groot deel van het fort vernietigd en men dacht niet dat het mogelijk was om te behouden. Maar tegen alle verwachtingen in, werden zowel het gebouw als de machines gerestaureerd, en vandaag de mompelhamer, met een gewicht van 7,5 ton, is weer te horen. Het waterwiel en de watergoot zijn gereconstrueerd, de walvis en de blaasmachine zijn volhardend en al met al maken Karmansbo een levende plant, uniek in zijn soort.

In de smederij boven de smederij is er een gebruiksappartement ingericht vanaf het begin van de eeuw. Het indrukwekkende 1759 herenhuis ligt in de buurt.

Elke zomer van de eerste zaterdag in juli, is het de dag van het ijzer in Karmansbo. Dan worden de Lancashire ovens aangestoken, worden de ijzeren plafonds gesmolten, waterwielen, mombing shammers en walvis molens lopen en paalijzer wordt geproduceerd.