Tandflytta, Naturreservat

Het gebied ligt in het zwakke heuvelachtige boslandschap ten oosten van Västerdalälven. Er zijn echt oude pijnbomen met bomen van meer dan 300 jaar oud. Er is ook een fijne mieren met hoge waarden voor het vogelleven.

Dood en levende bomen tot 300 jaar

Op de bodem van het westen is er een vatbos met wat oude aspars en zeehonden. De leeftijd van de bomen varieert van 90 tot 200 jaar. Het bos is zeer rijk aan zowel liggend als staand dood hout. Het bos is bijna als een bos en wordt beschouwd als unieke natuurlijke waarden. Sommige oude nummers zijn meer dan 300 jaar oud! Dood hout wordt gevonden in de vorm van droge koeien, hoge bakken en vlammen - tot vreugde van vele insecten, schimmels, korstmossen en vogels.

Vogel op de mieren en vis in het bekken

De tandmigranten myr werd uitgevonden in 1979 en werd vervolgens beschouwd als een rijke vogel leven en kreeg klasse 3 in de vogel myrin inventaris. Hier vonden ze vreselijke stormen en mussen. De huidige situatie met het vogelleven is onduidelijk. In de natuurlijke Tandvålsbäcken, echter, is het bekend dat vis leven is rijk aan baars, brax, bekken oog, snoek, id, meer en pijn kan worden gevonden daar.

• Bezoek informatie

Om het reservaat te bezoeken kunt u de grindweg volgen die net ten oosten van de rivier loopt, tussen de Forsgärdet en de Säljebodarna. De weg is smal en kan dus zacht lopen.

Net ten zuiden van de monding in de rivier is er de mogelijkheid om te parkeren op een zak langs de weg. Om het gebied bij de Tand te betreden, moet je te voet langs het spoor. Het treinverkeer spaart hier, maar let op en zie je zorgvuldig.

Hier kunt u alleen rondlopen omdat er geen set-up apparaten zijn voor bezoekers.

Reserveborden ontbreken momenteel.