Lekomberg gruvområde

Wandellus met 15 informatieborden en prachtig uitzichtpunt over Ludvika. Op en rond de berg waren vier ijzerertsmijnen.

IJzererts begon in 1630 gebroken te worden tot de Tweede Wereldoorlog in 1945, toen het erts eigenlijk eindigde. Tijdens de oorlog werd hij het meest gebroken met 200 arbeiders in de mijn in Lekomberg, toen Ludvika's grootste werkgever. Tot het begin van de jaren '50 werden enkele operaties voortgezet.

In 1910 werd de mijn verkocht aan de Duitse staalfabriek Hoesch AG in Dortmund. Het werd later opgenomen in de Lekombergs groep samen met mijnen als Iviken, Ickorrbotten en Håksberg. Het ijzererts was fosforrijk en hard verkocht in Zweden, waardoor het een export type, met de grootste export naar het Duitse Ruhrgebied.

bij het meer Het strand rechts is zichtbaar Storgården op een vreemde, voormalige residentie van Karl-Erik Forsslund - schrijver, plattelandsvechter en oprichter van Brunsvik Folkhögskola.