Hösätern, Naturreservat

In het Hösätern reservaat kunt u alles ervaren, van puur inheemse bossen met bedreigde mossan Nordic clipptus tot ver terug cultureel beïnvloede chips rond Hösätern's fäbod.

Einde van langdurige afwijzing

Het gebied is opgenomen als een noordelijke buitenpost van een meer dan vier kilometer lange afwijzing die stuitert tegen de Smågarnas en zijn watersystemen in het oosten. De afwijzing vertoont pure lodges van verschillende grootte op een aantal locaties na zijn hele stretch. In het noordelijke deel, dat het Hösätern reservaat omvat, vertoont het gebied een krachtige afwijzing pagina met steile kanten naar het noordoosten.

Rijke rots geeft rijke vegetatie

Op het noordelijke deel van het plateau, naast het gebouw, bestaat het bos uit oude gemengde bossen met grote elementen van oude ruwe pijnbomen. Onder de afwijzing, die bitually zeer blokrijk is, is er een oud bos dat rijk is aan kruiden. Hier is ook het element van dood hout tastbaar. De vegetatie is hier en werd beïnvloed door de bodem die rijk is aan diabase, evenals het bewegende grondwater. De bodem van de diabase heet Öjebasalt.

• Biologische waarden

De steile bergzijden tonen hoge natuurlijke waarden. Dit omvat de bedreigde mossan Nordic clipptus (Cynodontium suecicum). De soort is alleen bekend uit het noorden en het noorden van Rusland. Nordisk Klipptus wordt bedreigd en Zweden moet speciale verantwoordelijkheid nemen voor de soort.

Het bos is grotendeels natuurlijke bosdrank met veel dood hout. Hier zijn verschillende natuurlijke bossoorten zoals de houtchampignons gevonden wolticka en borderticka. Het bos onder de afstoting is bitter kruidenachtig met tastbare invloed van bewegend grondwater. Soorten zoals tolta, trollen druiven en spinnenbloemen zijn hier te vinden.

Historisch en actueel landgebruik

De bewoners van het oosten worden tot op zekere hoogte beïnvloed door het westelijke deel van het reservaat. De eigenaren groeien deels weer, omdat geen wezens de vegetatie vasthouden. Het huidige gebouw op vijf huisjes is relatief uniform ouder zonder de betrokkenheid van nieuwe vakantiehuisjes. Het binnenlandse milieu wordt beschouwd als een culturele en milieuwaarde die het behoud waard is. De cultureel-historische overblijfselen bestaan uit de teeltdrempel, de voorste weg en het snijden in giet. De weg is maar tot op zekere hoogte zichtbaar.

In de weilanden en weilanden van Dalarna kunt u lezen: Vörderås, gelegen in een westelijke helling ten zuidoosten van het Völsjön meer. De rotsachtige slagrol onder de huisjes is nog steeds open en herbergt een typische beating vegetatie van het type "Fäbod," hoewel iets beleefder dan normaal, wat waarschijnlijk te wijten is aan een diabasic impact. Verschillende grote, grove zeehonden met sporen van verval dragen bij tot de schoonheid van de fäboden. Van de sporen van de voormalige beater in de vorm van bijvoorbeeld nog overgebleven draadgewaden, kan men concluderen dat de hut de laatste tijd is gebruikt. Het bos naast de fäboden, op het plateau van het reservaat, is historisch gebruikt voor bosbeten.