Sala - Helgonmossen

De heilige Moss maakt deel uit van het grote watersysteem dat ooit Sala zilvermijn van stroom voorzag.

Waterkracht was cruciaal voor de zilverproductie, en de uitbreiding van het systeem is een van de grootste in zijn soort in de Zweedse geschiedenis.

Stel je de mensen voor die, met schoppen, spikes en karren, het landschap hebben gevormd om het water naar rechts te leiden.

Ze bouwden stofwalvissen van steen en grond, terwijl draken scheurden met zwaar meisje. Elke stap vereiste nauwkeurige metingen, berekeningen en vakmanschap.

De mijn draaiende houden vereist constante toegang tot water, wat een uitdaging was. Daarom werd het systeem gebouwd in drie fasen tussen de 16e en 19e eeuw.

De Helgonmoss Dam werd voltooid in 1822 als onderdeel van een nieuwe onderneming onder leiding van rock-shaupman Jacob Henrik van Forselles, die probeerde de mijnbouw na een lange economische neergang nieuw leven in te blazen.

Tussen 1819 en 1822 was het werk in Helgonmossen en Björnmosen aan de gang. Het landschap werd grondig in kaart gebracht om de waterstroom te optimaliseren.

De naam Helgonmossen heeft een raadselachtige geschiedenis.

De lokale bevolking noemde het "Helgsmös," misschien om de naam een meer alledaagse toon te geven, omdat de echte naam kwaadaardige krachten tot leven kan brengen.

De natuur werd ooit gezien als geanimeerd. Was het een heilige plek, of was er een hond begraven? Misschien is het het beste om de volkstraditie te volgen en te zeggen: "Helgsmösa." Tenminste zolang je hier bent.