Kvarnbäcken-Lerkesån, Naturreservat

In het natuurgebied Kvarnbäcken Lerkesån is een van de mooiste bestanden van de rivierparelmossel. In het bekken is er ook forel en stencing en op de stenen zeldzame mossen groeien. De waterkracht van het gebied wordt al honderden jaren door de mens gebruikt voor verschillende doeleinden. Vanwege de zeldzame rivierparelmossel is het reservaat opgenomen in Natura 2000, het waardevolle natuurnetwerk van de EU.

Overstromingsbloemen en zeldzame mossen

In de Kvarnbäcken-Lerkesån zijn er veel rivierparelmosselen op verschillende leeftijden, waaruit blijkt dat er nieuwe mosselen worden geproduceerd. Dit geeft aan dat de habitat goed is zelfs voor de forel. De larven van de rivierparels leven ongeveer negen maanden als parasieten op de forel. Op stenen in het bekken groeien zeldzame mossen, zoals draadzakken. In verband met het bekken zijn er resten van eerder open omgevingen met een interessante weide. Er zijn onder andere verschillende soorten dauwmutsen. Bever komt ook voor langs de bekkenvallei en beïnvloedt het milieu door hardhout en stofconstructies te oogsten.

Het water werd gebruikt als energiebron

Net ten westen van de Kvarnbäcken-Lerkesån ligt Pershyttan, een bergdorp waar de bergbewoners ijzererts hebben gebroken en ijzer hebben geproduceerd sinds de 14e eeuw. In het landschap rondom het dorp zijn er vele sporen en overblijfselen die vertellen over de bergmolen gedurende 700 jaar; alles van koolstofbodems en slakkenstapels tot droge stapels en hergroeide velden. Water in het Kwartier Lerkesån heeft stroom gegeven aan verschillende operaties. Op basis van het zuidelijke deel van Lerkesån zijn er overblijfselen naar een hamersmid (Upper Stampen) en een inferieure huidstempel (Lower Stamp). Dit is ook gevonden slakken uit de ijzerproductie van oudere tijden in de hoogoven, een vorm van oven vaak gebruikt voordat de cabines werden gemeenschappelijk. Op basis van Kvarnbäcken zijn er sporen voor twee molens, maar ook slagpauzes die suggereren dat er waarschijnlijk een of meer hutten waren. Om meer water naar de cabine in Pershyttan te leiden, werd in de 19e eeuw een kanaal gebouwd. Hiermee kan de cabine het hele jaar worden bediend.