Kilafjället, Naturreservat

Oud dun stofbos is een karakteristieke omgeving in Kilafjället.
Er zijn geknoopte oude nummers, waarvan veel worden gebruikt als tekenmid, waar kuikens tip vaste wervels om de voedzame zaden te hacken. De pijnbomen op de warme droge chips groeien langzaam en kunnen erg oud worden.

Het bos is door de eeuwen heen herhaaldelijk verbrand en het aantal liggende dode dennenbomen is daarom niet zo hoog. Degenen die bestaan zijn erg belangrijk voor het rijke planten- en dierenleven.

Een extra waardevol natuurtype in het gebied is grof stofbos in sommige van de klappen die de berg verdelen. In tegenstelling tot de gietgronden is de omgeving in de hardhandigheden donker, koud en vochtig en de sneeuw kan in het voorjaar lang duren. Dankzij veel water en voeding groeien de sparren snel en worden ze lang en weelderig. Aanvallen van houten paddestoelen verzwakken het hout en zorgen ervoor dat de bomen gemakkelijker afbreken. Deze omgeving bevat veel ligende sparrenstammen die tijdens het afbraakproces worden aangevallen door verschillende schimmels, mossen en insecten. De hier aangetroffen soorten zijn aangepast aan vochtige en schaduwrijke omgevingen en zouden niet omgaan met de uitdroging die een kappen zou meebrengen.

In een paar barsten lopen oude winterwegen, waar het hout met paard en slee uit het bos werd gedreven. Als herinnering uit die tijd staat in een crackdal wat oude ruwe eiken.

Dieren en planten

Sommige oud-luidsprekers hebben de ongebruikelijke hout paddenstoel pijnboom of aanval van de zeldzame kever relikwie versneld; beide soorten leven lange tijd op levende dennenbomen zonder ze aanzienlijk te verzwakken.

Andere zeldzame soorten zijn de sterk verspreide soorten dwergbakens en de langhoornige keverrater. Het feit dat ze hier worden gevonden toont aan dat het dennenbos altijd schaars en warm is geweest en dat in de zon verlichte dode dennenbomen in voldoende hoeveelheid zijn geweest om de habitat die ze nodig hebben.