Fårarps mosse, Naturreservat

Fårarps mos is gelegen in een glooiend landschap ten noorden van Ystad. De natte mos en gebieden met abdominale kern hebben een lang verleden als bed. De pantoffel en het kernwater hebben een spannende mix van orchideeën, opvallende bloemen en kleurrijke mossen gecreëerd. Tegenwoordig zijn het weidedieren die de grond open en bloemrijk houden. Maar archeologische vondsten van schedels geven het uiterlijk dat het mos in nog oudere tijden een slachtoffer mos was. Het reservaat mist faciliteiten voor het buitenleven.

Honderden jaren slaan

Fårarps mos is gelegen als eiland in een klein heuvellandschap in Stora Herrestad ten noordoosten van Ystad. Volgens oude kaarten wordt Fårarp's mos al honderden jaren gebruikt als een slagveld. Vandaag is het meestal weiland. In de natte partijen is er een groeiende mos en vocht weiden met extreem rijke littekens genoemd limoen kern. Het is een zeer ongebruikelijk natuurlijk type met een zelden grote soortenrijkdom.

Kalkkärr met Mayvivor

De kalksteen is de echte edelstenen van het landschap. Ze zijn zowel ongebruikelijk als ongewoon kunstmatig. De omgeving is onvruchtbaar met een beetje voeding, behalve de kalk die er genoeg van zijn. Veel planten en dieren hebben zich aangepast aan het extreme milieu. Echter, naarmate de rijkere wordt gedumpt, opgegroeid of weer gegroeid, zijn de inwoners steeds zeldzamer geworden.

In Fårarps mosse zijn er vier kleine kalkkernen die verspreid zijn in het reservaat. De slagboom in het noorden vormt een twee meter hoge koepel met een fijne kap van bruine mossen. Onder de meer opvallende planten zijn opgemerkt snavel sterren, maïstoetsen, mergspie, angst en kloppende bloemen.

Zal de Oogstem terugkeren?

Grote oogconsolatie is een andere zeldzaamheid die er eerder veel in de mos van Fårarp geweest. De soort verdween in 2006 uit het gebied. We zijn nu bezig om de soort terug te krijgen via een specifiek actieprogramma. Uienrooster en strandpadden zijn andere bedreigde soorten die eerder in de mos van Fårarp werden gevonden. Van de vogels in het reservaat, is de storspoven een van de meest bedreigde.

Mozes met donker verleden

Het feit dat het mos al lang ongestoord is, toont archeologische bevindingen toen in 1897 drie schedels van volwassenen in het mos werden gevonden. De bevindingen zijn ook gemaakt van lepelige schrapers in het mos. Waarschijnlijk is het een offermos en waarschijnlijk is het mos een meer geweest toen ze werden opgeofferd.

Liedjes en weide zijn belangrijk

Het feit dat het gebied niet weer groeit, maar open en goed beheerd wordt met behulp van slagvrouwen en weidedieren is cruciaal voor de unieke samenstelling van het gebied.

Luchtleven en beschikbaarheid

Het reservaat is bijzonder interessant voor botanici. Het gebied is omgeven door bouwland en mist zowel openbare toegang als parkeergelegenheid.

Door de Europese Unie gefinancierd