Lillådalen, Naturreservat

Het natuurgebied Lillådal in het noorden begint bij Erik-Knutsåsen, dat is de 859 m.o.h hoge hoogte naast de weg Mörkret Gördalen. Hier is een uitzichttoren die een prachtig uitzicht geeft op het berglandschap in het westen van Särna. Vanaf hier is de voortzetting van het reservaat ten zuiden zichtbaar langs de helling bij Lillådalen en Östra Keep. Het reservaat vormt een verbinding tussen het Nationaal Park Fulufjället in het zuiden en het Natuurreservaat Drevfjället in het noorden.

De vegetatie

Myrmark De afgunst spoel en de uitbreiding ervan noord vormen een grote, ongerepte wetland gebied omlijst door dennendrogers en oude bossen. De mieren variëren zowel qua natheid als qua voedingstoegang. De meeste zijn slechte fast-food thema's met spaarzame vegetatie, maar in verband met de diabase bij Erik-Knutsåsen zijn er rijke kernen met onder andere het dragen van broedsel en angst.

Magra mountain berkenbossen domineren de hoogte locaties en diffuus overgang in berken-gemengde naaldbossen op lagere niveaus. Dennenbossen overwegen, vooral op de vele droge bodems. Naast stromen en bij sommige overstromingen, vooral in verband met de diabase rots, groeit het oma-bos. Dit is meestal bosbessen type, maar is aanzienlijk rijker met kruidenflora in de veldlaag.

Van bijzonder belang in het bosland, de beken die behoorlijk diepe ravijnen hebben geknipt en waar men een rijke flora en onder andere een zeer waardevolle mos en lav flora vindt. Verder zijn er smalle gletsjererosiegoten met speciale omstandigheden voor vegetatie. Planten en wilde dieren zijn hetzelfde als in het aangrenzende Fulufjället National Park. Fulubågan houdt forel en meer, bloedplaatjes ster rood en wat forel.

Berggrund en Water

De bodem bestaat uit de valalasandsteen die wordt doorgesneden door een ongeveer 18 meter dikke laag Öjediabas. De diabalaag loopt noord-zuid langs de hele helling. In tegenstelling tot andere Fulufjället vertoont het gebied geen spectaculaire geomorfologische vormen. Echter, de moraine is van sterk heuvelachtige dood karakter in de lagere delen van de vallei.

Slechts twee meren zijn te vinden in het gebied, de kleine Granå ster en de ongeveer 21 ha grote Slattåstjärnen. Hieruit groeit Skärdalsbäcken naar Lillån en uiteindelijk Görälven op zijn reis naar het zuiden. De noordelijke delen lopen door Bellebäcken naar Fulubågan en Fulan. Op de helling van het zuiden zijn er enkele kleinere stromen: de bron van Göran en het bekken van de Zaag die naar Görälven loopt.