Fräkensjömyrarna, Naturreservat

Hier kunt u wandelen door een landschap volledig gedomineerd door de geluiden en vormen van wilde natuur. In het voorjaar huilen liegende pipers, trana en kleine weefgetouw over de mieren, terwijl het slaan 's nachts te horen is.
In het voorjaar huilen de weefgetouwen over de mieren. Foto van Michael Solebris

Het grote myr complex Het vismeer mieren verspreid over bijna 30 vierkante kilometer op de grens tussen Värmland en Dalarna. Sinds 2001 is bijna tweederde van dit gebied beschermd als natuurreservaat.

Het reservaat werd gevormd om een natuurgebied te behouden met zijn waardevolle mierencomplex, bosvegetatie, hydrologie, biodiversiteit en het wilderniskarakter. Het gebied maakt deel uit van het waardevolle EU-netwerk Natura 2000.

Natuurzorg Burns

De dennenbossen in Feckensjömyrnarna bevatten sporen van oudere bosbranden. Veel planten en dieren gedijen in het schaarse, zon-warme dennenbos na een bosbrand, en voor sommigen van hen is bosbrand zelfs een must om te overleven. Wij maken brandwonden als onderdeel van het beheer van dit natuurreservaat.

Diverse flora en fauna

Tussen langgerekte noord-zuid moraine ruggen, mieren van verschillende soorten strekken zich uit in multi-vormige snaren. De moerassen van het land worden afgewisseld met arme gewelfde mossen, die alleen door neerslag worden gevoed. Meestal echter, is de noordelijk gekarakteriseerde zogenaamde aapamyrene, die soms prachtige systemen van rijst en grassnaren ontwikkelt tussen stappen van donkere watergevulde flessen.

De mieren zijn van slecht-medium type met soorten zoals tagstarr, koud gras, wit en groot-zeil haar in de armere delen. In rijkere partijen, soorten zoals klein-zilve haren, graswol, bruin, muggen bloemen, sump keys, dwerghout en berenbroed worden toegevoegd. Deze laatste groeit in het zuidelijkste Zweedse gebied.

In het gebied heeft de vogelfauna verschillende Noorse elementen. Onder andere het kweken van glutz-snapping, groene botten, dertig resistente hackspets en ponsen. Daarnaast zijn tijdens de broedtijd bodemuilen, vogels en kleine poefjes gericht. De bevolking is relatief sterk.

Van hieruit zijn verschillende Noordelijke vlindersoorten bekend, zoals koppelingsfluitjes en geelgevlekte glanzende mieren. Van resistente kevers moet worden genoemd ragger, bronzen ionen en krassende platte kever. Beer, eenzaam en wolf kan voorkomen in het gebied.

IJzerverwerking en fraude

Ondanks de wildernis is er een lange geschiedenis van menselijke aanwezigheid in het gebied. Veel immigrantenpimpels koloniseerden de bosgemeenschappen in het begin van de jaren 1600. Ze namen slippers mee in het bos en gebruikten de mieren voor zowel slagers als aas. In de 18e eeuw, ijzer handling bereikt hier, en grote hoeveelheden bos werden omgezet door houtskool in houtskool in de bossen, binnen een Colmile van de hamers bij Lake Uppämten. In de 19e eeuw, werd het ruwe hout bos interessant en de reusachtige bomen van de natuurlijke bossen viel voor bijl en hout staart.