Nittälvsbrännan, Naturreservat

Nature Reserve Nittälvsbrännan is een gebied dat werd verwoest door een bosbrand in 2000. Vandaag de dag is het vuurgebied omgetoverd tot een spannend natuurgebied, een van de reservaten die grenst aan het prachtige Nittälven in het noorden van Örebro. Een joint loopt rond de meest aantrekkelijke delen van de verbrande gebieden. Er is ook een open haard onderweg.

Natuurreservaten in de Nittälvsdalen

Samen met het water strekt de Nittälven zich uit over een groot, samenhangend wildernisgebied met vele natuurgebieden.

Nittälven

De Nittälven belandt in zandige sedimenten gevormd in een ijs elfdelta tijdens de laatste fase van de ijstijd. De stranden zijn verhoogde strandbanken (levés) die soms overstroomd zijn. Buiten deze zijn vochtige, vaak overstroomde partijen die vroeger werden gebruikt voor mieren. Verder weg van de rivier, wordt de grond steviger, en hier zijn lange uitgestrekte heuvels gelegen in de noord-zuid richting. Op de heuvels groeit een gemengd bos gedomineerd door dennen. De rivier is een van de weinige onbebouwde rivieren in de provincie, en werd vroeg gebruikt voor rafting. Zes nachten wordt de forel gezien in het oppervlaktewater.

Bosbrand in Nittälvsheden

In het voorjaar van 2000 vond een bosbrand plaats op de Nittälvshedarna, een paar kilometer ten noorden van Dansarbacken. De brand begon bij een vlakke auto op een bosweg ten westen van de Nittälven en verspreidde zich in de noordoostelijke richting, waar het uiteindelijk zou kunnen worden beperkt. Vuur op de zandige nittälvshedarna is niets nieuws. Talrijke sporen zijn te vinden na oudere bosbranden, vooral in de vorm van zogenaamde brandgeluiden en invallen in de boombases van de oude zeehonden, evenals stompen die sporen van verkoold hout dragen. De buurman is gevoelig voor vuur en vecht meestal uit, terwijl de pijnboom duurzamer is en meestal overleeft. Het jonge bos dat in 2000 werd verbrand werd in het midden van de jaren 1960 na een uitgebreide Caldus geplant. Bosbranden kunnen een grote ramp zijn voor de individuele landeigenaar, maar in een groter perspectief zijn branden een van de natuurlijke verstoringen die het boslandschap in grote delen van het land hebben gevormd. De meest voorkomende reden waarom het bos ontbrand werd was natuurlijk onweersbuien, maar vaak hebben onze voorouders het bos in brand gestoken om goede weideomstandigheden voor het schepsel te creëren, of om het verval mogelijk te maken op de weelderige bladeren brandwonden die zich voordoen na een bosbrand.

Het bos is vaak verbrand.

De helft tot twee procent van het Zweedse bos verbrandde elk jaar. Op sommige droger chips branden kunnen vegen meerdere malen elke eeuw, terwijl in humider bos types het zeer zelden of nooit verbrand. Bosbranden zijn zeldzaam vandaag. De reden hiervoor is dat het bos nu een kleine hoeveelheid dood hout en een goed ontwikkeld boswegennetwerk bevat, wat het ook gemakkelijker maakt om bosbranden te beperken en te blussen. Veel boomsoorten in het bos hebben zich aangepast aan terugkerende bosbranden. Na een brand komt meestal een bladerpodium op het vuurveld. Asp, berk, zaden, eland, al en de pijnboom vestigen zich snel. Meer schaduwbestendige bomen, vooral de sparren, vervangen dan geleidelijk de pioniersbomen.

Wanneer een bos brandt, sterven niet alle bomen, waardoor het nieuwe bos een mengsel is van oudere en jongere bomen. De voedzame as is een goede plantplaats voor nieuwe planten. Björk zaden groeien zeer gemakkelijk op land dat is verbrand, zodat het bos meer bladeriger dan voor het vuur. Als gevolg van bosbranden komen grote gebieden met een schone bevolking van hardhout voor gedurende enkele decennia. Dit worden meestal bladbrandwonden genoemd. Vaak hebben deze gebieden een rijke flora en fauna. Sommige schimmels, korstmossen, vaatplanten en insecten zijn volledig afhankelijk van bosbranden om te overleven. Zweed en brandbestrijding zijn twee planten waarvan de zaden een temperatuur van meer dan 50 graden nodig hebben om te beginnen met ontkiemen. De zaden van de schepen kunnen hun levensvatbaarheid gedurende meer dan honderd jaar behouden terwijl ze rusten in de aarde. Veel keversoorten profiteren ook van bosbranden, evenals verschillende vlindersoorten. Hallon, rallarrose, ananas en klif kruisoor zijn enkele van de soorten die vroeg de verbrande gebieden binnenvallen. De drempel hackspatten wordt begunstigd door de rijke beschikbaarheid van dood hout waar hoofdhuid larven leven. Rood-staart, tfsmes en blackmes zijn te zien in het reservaat en als je zorgvuldig langs de herbische rivierstranden loopt zijn er goede mogelijkheden om bever- en bevervouwen bomen te zien. Als je geluk hebt, zie je sporen van wolf.

Brand als natuurverzorging

In het verleden waren bosbranden een veel voorkomend verschijnsel in onze bossen, hier en in het reservaat vind je sporen van oude pijnbomen voor oudere bosbranden. Vuur is een noodzaak voor een groot aantal planten en dieren, die zich gedurende millennia hebben aangepast aan de habitat van het vuur. De raad van bestuur van het district voert gecontroleerde brandwonden in het natuurreservaat uit om de soorten in het gebied te bevoordelen en te behouden.

Meer informatie over natuurbehoud branden

Huidige natuurbehoud Burns

In april-augustus 2025 staat een brandwond gepland in de zuidwestelijke hoeken van het natuurreservaat. Het brandoppervlak beslaat 10,4 hectare en bestaat uit dennenbossen die in 2000 door een brand werden gevormd.

Conducted Nature Conservation Burns

In juni 2023 vond een brandwond plaats in een gebied van Dansarbacken in het Kaljoxa Valley Nature Reserve naar het zuidwesten van het Natuurreservaat Nittälvsbrännan:

→ Life2Taiga

In de jaren 2022-2028 zijn delen van het gebied opgenomen in een project gericht op natuurbehoud, Life2Taiga.

Internationaal waardevol Ramsargebied

Zweden heeft Nittälv aangewezen als een Ramsar gebied waar het natuurgebied Nittälvsbrännan is opgenomen. Het Verdrag van Ramsar is een internationale overeenkomst die gericht is op het behoud en het duurzame gebruik van wetlands. De landen die het verdrag hebben ondertekend, wijzen onder meer de meest waardevolle wetlands en aquatische omgevingen in het land aan als de Ramsargebieden en zorgen voor de instandhouding ervan.