Jönsaskogen, Naturreservat

Natuurreservaat De Jönsaskogen bestaat uit een door de wildernis geteisterd oud bosgebied aan de rand van Kilsbergen. Er zijn veel vochtige schimmels, korstmossen, mossen en zeldzame vogels.

De bergen

De naam van het nabijgelegen dorp Hällshyttan getuigt van de geschiedenis van het bergbeheer binnen de Lekeberg Act. De grote hoogteverschillen in het gebied en vele waterwegen zorgden voor goede omstandigheden voor de bouw van zowel hutten als hamersmids. In veel droog- en achterhutten rond de hutten, mensen die leefden van het produceren van grote hoeveelheden houtskool, evenals het verschepen van kolen, ijzer en erts van en naar hutten en smederij. De reserve bevat sporen van koolstofproductie in de vorm van ten minste één koolstofbodem. Vlak naast de noordoostelijke reservegrens liggen overblijfselen na de Asphöjden achterkamer, die naar verluidt tot enkele jaren in de 20e eeuw bewoond werd. Het bos werd tijdens de bergmolen intensief gebruikt voor voornamelijk steenkoolproductie, maar ook bosbouw, maar werd vervolgens zonder bosbouwmaatregelen gelaten en ontwikkeld tot een natuurlijke bosachtige staat.

Gevarieerd oud bos

De Jönsaskogen maakt deel uit van een grotere samenhangende natuurlijke bossoorten met een grote rijkdom aan onder andere vochtintensieve cryptogames, dat wil zeggen schimmels, mossen, korstmossen, varens, slangen en anderen die zich vermenigvuldigen met sporen in plaats van zaden. Het gebied Het reservaat bestaat uit een lange-kleine oude bosverschuiving met verschillende bostypes. De high-linked delen, niet ver van het Tvägge nummer, worden gedomineerd door schaars dennenbos. Terwijl opperste schaduwrijke graanbos eindigt op de hellingen naar het zuidoosten. Verschillende ruggen strekken zich uit door het gebied in de noord-zuid richting. Tussen deze zijn sump bossen. Op de meest vruchtbare hellingen in de lagere bekkenvallei, wordt het bos zwaar verbouwd. De hoogste granaten bereiken hier meer dan 30 meter. Bladbomen komen spaarzaam voor in het gebied, waarvan de as het meest voorkomt en er zijn verschillende echt ruwe asparen in het gebied. Op Asphöjden zijn er een paar ruigere lonen en in humider feesten groeien berken en clibbal. De leeftijd van bomen varieert ook sterk in het reservaat. De oudste bomen zijn ergens in de jaren 180 en er is genoeg dood hout. Voorbeelden van zeldzame soorten in het gebied zijn knopen, gemorste kraaien, duurzame hack spikes en schimmel beginnen.

Beschikbaarheid

Jönsaskogen behoort tot niveau 1 van de raad van bestuur van de provincie . . . . . . . . . . . . . . . . . .