Prättingvallen Fäbodvall

Uit het boek Fäbodvallar in Delsbo, uitgegeven door Delsbo Hembygdsförening in 1996:

Bij Päringvallen zijn er nog vijf hutten en enkele schuren. Het is Harald Lindes in Prättingberg, voorheen heette Hovers Harald Lindes en Sved's huisjes gerepareerd.

1924 reus mijn moeder Jon-Ors Ollas Margit in Prettingvallen in Hover's cottage. Toen ik vier was, was ik bij haar. In Per Johansa

Op 1929-30-31 misschien zelfs iets later reus Henrik Henriksson met vrouw Anna uit Hallsta in Per Jo Hansa. In Kjellins Per-Eriks Signe van Prettingberg, dan heel jong en in Hovers Stran-Kare Olsson van Glombo. Stran-Kare reus in 19 zomers in de Prättingvallen, en ze zag ook de schapen in de zomer. Want bij Prättingvallen werden schapen altijd uit de dorpen Västanäng, Hallsta, Prättingberg, Glombo en Tolbo gewandeld. De schapen gingen het bos in zodra er iets groens te eten was. En in de herfst was het altijd Stran-Kare die ervoor zorgde dat ze ergens konden oppikken. Ze was zo laat in 1947.

Als kind gingen we in het weekend op de walvis, 2-3 in elke walvis. Toen gingen we helemaal door het dorp en omhoog. Bij Harsbacka, het is de helling het dichtst bij de vallei, er was een grote steen genaamd de

Zo veel plezier hadden we de hele stapel met kinderen, we speelden ringleaks in Sved Dus we gingen naar Lillvallen en begroeten de kinderen daar, want er was ook een kinderweekend. Maar we waren erg bang voor de paarden die in het bos gingen, dus we hadden een schaarste die we hen bang maakten.

We lagen en sliepen in het landgoed, zo blij was het om wakker te worden aan de buzz van de separator, want het was bijna altijd in het landgoed. En denk hoe lekker we ook eten, pannenkoeken gebakken in goede rolboter in de driebenige pan op de open kachel met hertensylt en room naar. Hjortron heeft de grote worp zeker opgepikt. Het werd gebruikt om kolen in het voorhoofd te maken, maar ze zouden niet worden verwijderd, maar ze zouden worden gegeten omdat ze mooi waren, zei Hindrik. Dus ik herinner me dat Hindrik water droeg met oké, en dat hij een varken op de walvis had, die hem altijd volgde waar hij heen ging, zelfs naar Hallsta heen en weer.

's Middags gingen we weer helemaal naar huis, een herinnering rijker. We hadden ook kleine cadeautjes bij ons aan de walvisjurk waar we bij waren. In Päringvallen waren er vier walvissen.

Hinriks Anna. Anna Eriksson.

"Per-Eriks Sigrid," Sigrid Eriksson

Stran Ollas Kare, Karin Olsson, Svalbo

"Eckens Anna," Anna Gavell

Anna Henriksson was er 17 zomers. Karin Olsson had schapen voor anderen die op de helling woonden, en zorgde ervoor dat ze in de herfst thuiskwamen.