Digerhuvud, Naturreservat

Rezerwat przyrody Digerhuvud rozciąga się wzdłuż Fårös północno-zachodniego wybrzeża, od Lauterhorn na południowy zachód do trybu połowów Helgumann na północny wschód. Rezerwat prowadzi powleczoną drogę samochodową, która sprawia, że różne części obszaru łatwo dotrzeć. Czasami może tu być wielu odwiedzających, ale rauki okolicy są wystarczające dla każdego - zawsze można znaleźć własne rauk wspinać się, badać lub odpocząć na plecach.

Wieże różnią się wysokością od kilku metrów do 8 metrów. Najbardziej oddalone rauki stoją trochę w wodzie i są wciąż przetwarzane przez fale morskie. Wewnątrz pola rauk, niskie skupisko biegnie, a wewnątrz rozciąga się do 200 metrów szerokości chipstone pole, które prawie całkowicie brakuje roślinności. Jeszcze dalej, weź nisko rozwinięty las z wiatrowymi brzegami.

Göteński fundament składa się głównie z raf koralowych utworzonych w tropikalnym morzu około 430 milionów lat temu, w okresie Silura. Pomiędzy tymi rafami kopalnymi znajdują się paczki wapienia i błotnistego margelu. Po ostatniej epoce lodowcowej, ponad 10 000 lat temu, Gotland był początkowo pokryty wodą. Zwolniony z masy masy lodu, jednak kraj stopniowo wzrastał powoli nad powierzchnią morza. Tam, gdzie spotykał się ląd i morze, fale były w stanie przetworzyć skałę. Same ciała rafy stawiały opór ścieraniu fal lepiej niż otaczające skały warstwowe, a kiedy woda się wycofała, mogły pozostać odizolowanymi kamiennymi filarami - raukami. W ten sposób Raukowie składają się z twardego, niezlagradowanego wapienia i są pozostałościami starożytnych raf, które przybyły, aby dać początek dzisiejszej Gotlandii. Zarówno wapień rafowy, jak i zachowany wapień są bogate w skamieniałości wielu różnych gatunków zwierząt, które żyły na rafach i na rafach: stromatoporoidów, korali, muszli, inkfisza, mchu zwierząt, flot i lilii morskich.