Malmviksängen

Przed modernizacją sztucznego obornika i nowych metod uprawy łąki były wspólną cechą szwedzkiego krajobrazu. Znajduje to odzwierciedlenie w słowie "anioł jest matką pola", które mówi również wiele o tym, jak rolnictwo działa aż do wielkich przemian XIX wieku.

Dostępność lęku określa, ile zimowej żywności można zebrać dla zwierząt gospodarskich. Jeśli zima była długa i zimna, zwierzęta mogły głodować, a liczba stworzeń była ograniczona do możliwości żywienia w zimie. Zwierzęta otrzymały nawozy, które rozprzestrzeniły się na polu w celu zwiększenia zbiorów. Gdybyś miał dużo lęku, mógłbyś, innymi słowy, mieć wiele zwierząt, dostać dużo obornika i ostatecznie bogatszych upraw. Mięso łąki wystąpiło zgodnie z powtarzającym się wzorem. Wiosną łąka była tuczona, gdy suchą trawę, kije i liście w zeszłym roku walczono i spalano. Latem nadszedł czas na bitwę. Trawa została uderzona kłamstwem i suszona. Po uratowaniu siana bydło często uwalniano na fasoli. Duża część starożytnych lęków składa się dziś z pól, pastwisk lub plantacji leśnych.

Fakt, że nadal tradycyjnie wykorzystywane są łąki, to w dużej mierze należy za to podziękować. Dotyczy to również Malmviksängen. Od połowy lat 60-tych Szwedzkie Towarzystwo Ochrony w Åtvidaberg jest odpowiedzialne za utrzymanie łąki, a ciężka praca przyniosła wielkie rezultaty. Rośnie ponad 200 gatunków roślin naczyniowych. Gdyby nie coroczny beater, kilka z tych gatunków zostałoby szybko wykluczone. Jeśli odwiedzisz łąkę pewnego letniego dnia, możesz zobaczyć orchidee, takie jak klucze Virgin Marie i wiolonczeli nocnych wypełnionych kulkami masła, lęku, korzenia świń, Clasefibble, korzeń węża, kruszywa sala, drżenia i niepokój. Bogata flora oznacza również, że istnieją piękne motyle i inne owady. Wraz z szorstkimi dębami i bukietami, środowisko Malmvik jest bardzo atrakcyjne zarówno dla roślin i zwierząt, jak i dla ludzi! Malmviksängen jest częścią unijnej sieci o cennym charakterze, Natura 2000.

Nie ma tu żadnego po-suwowego wypasu tutaj, ani nie wydaje się, że miało miejsce wcześniej, kiedy łąka została zgłoszona do produkcji pasz dla rodzin pracujących na leśnictwie do około 1940. Teraz łąka jest ogrodzona, by trzymać dzika z dala. Ale trochę z parkingu obok starej drogi jest urządzenie do przejścia przez ogrodzenie i inny kawałek wzdłuż tej drogi jest bramą, w której można przejść i cieszyć się różnorodnością łąki. Jeśli chcesz pomóc w zarządzaniu łąką, skontaktuj się z Stowarzyszeniem Ochrony Przyrody w Åtvidaberg.