Storkyrkan, Ingegerdsleden

Kościół, wiejski kościół, który był duży.

Kiedy Wielki Kościół zaczął budować, nie jest znany, ale prawdopodobnie około 1240, kilka lat przed Birger Jarl założył miasto Sztokholm. Kościół został zbudowany dla rybaków i żeglarzy, którzy zaludnili teren i dlatego leżał na skraju starego centrum miasta w pobliżu linii brzegowej przeszłości. Kościół został poświęcony świętemu Mikołajowi, biskupowi givmilde Myry z czerwoną mitraną, obrońcą morza i kupców oraz wzorem białej brodatej figury, która daje nam prezenty w Wigilię Bożego Narodzenia. Pierwszy raz kościół jest wspomniany na piśmie jest 1279, kiedy rycerz Johannes Karlsson w swojej woli obiecuje srebro ziemi do "eklezji Sankt Nicolai w Sztokholmie". Często nazywano to kościołem wiejskim lub świętym Mikołajem. W XVII wieku został nazwany Wielki Kościół, kiedy inne kościoły parafialne zostały zbudowane na rudach rosnącego Sztokholmu. W 1336 roku pierwsza koronacja odbywa się w kościele, kiedy koronowany jest Magnus Eriksson i królowa Blanche. W koronie ich żona odchodzi. Będzie znana jako Święta Birgitta. W tym czasie kościół składał się z trzech statków z wieżą na zachodzie. W połowie XIV wieku kościół został powiększony o dużą kaplicę po południowej stronie, kaplicę Wiosennej Żony uświęconą matce Maryi Jezus. Kościół miał najwyżej czterdzieści kaplic, uświęcających różnych świętych. Większość została zburzona podczas reformacji. Ale w 1421, Ministerstwo Zdrowia zostało oszczędzone. Pod koniec stulecia kaplicę odznaczył Albertus Pictor. Podczas wspaniałej ambony Bucharta Prechta z 1702 roku znajduje się grobowiec Olausa Petriego. Odwiedzający kościół nazwali swego pasterza "Mistrzem Olofem w holu". "Bohater", czyli ambona, był jego zamkiem, z którego głosił nie tylko nową doktrynę luterańską, ale także walczył z Gustavem Vasą, który uważał za zbyt nikczemny. 20 kwietnia 1535 na niebie nad Sztokholmem widziano znak w postaci sześciu słońca pogodowego lub aureoli. Taki znak, według Olausa Petriego, oznaczał "śmierć, plagę i cenny czas, wielką udrękę i utrapienie", które uważał za winne. Pozwolił, by królewski malarz sądowy Urban Målare utrwalił to wszystko, a następnie powiesił obraz w Wielkim Kościele. Za tę prowokację Olaus Petri został skazany na śmierć, ale wkrótce potem został ułaskawiony. Dziś obraz, który jest wiecznie kopią, jest interesujący, ponieważ jest najstarszym obrazem Sztokholmu. Tutaj można zobaczyć, jak wyglądał Kościół gotycki przed Wielkim Kościołem w Sztokholmie jest również katedra w najmłodszej diecezji Szwecji. Gustav Vasa pozwolił rozerwać wysoką krowę, aby uzyskać lepszą widoczność na armaty zamku. W 1740 roku została zburzona wysoka gotycka Wieża Wielkiego Kościoła i wybudowana nowa, bardziej podobna do nowego pałacu barokowego. Wnętrze gotyckie z pięcioma statkami zostało zachowane. W 1925 roku rozpoczęło się ekumeniczne spotkanie Nathana Söderbloma. W 1942 r. powstała diecezja Sztokholmu, a Wielki Kościół stał się katedrą. W 1998 roku Caroline Krook została pierwszą kobietą biskupem diecezji. Olaus Petri nie uwierzyłby własnym oczom.

Z "Ingegerdsleden: Pilgrimsled for spirituality, culture and peace, published by the Church of Sweden. Dostępne w formacie PDF: https: / / www.svenskakyrkan.se / filer / Ingegerdsleden _ bok.pdf