Wizyta w rezerwacie przyrody Södra Sandsjöåsen jest trochę jak podróż w czasie. Las jest wyraźnie łatwopalny i wygląda jak lasy wcześniej, ponieważ pożary lasów były powszechnym zjawiskiem, a nowoczesne leśnictwo jeszcze się nie narodziło.

Większość lasu na Södra Sandsjöåsen jest podniesiony po pożarze lasu nieco ponad wiek temu. Rezultat stał się słaby las iglasty z wielkimi elementami brzozy, aspen, sälg i x- promień - tzw oparzenia liści. Duża ilość drewna twardego jest typowa dla lasów dotkniętych ogniem. Poparzenie liści jest najbardziej widocznie rozwinięte na zachodnim zboczu grzbietu i południa. Najstarsze liczby w oparzeniach liści mają około 250 lat i przetrwały kilka pożarów. Na spodniach są wyraźne uszkodzenia przeciwpożarowe, tzw. hałas pożarowy. Dźwięk ognia jest postrzegany jako pęknięcia wzdłuż bagażnika, z drewnem i pozostałością węgla. Istnieją również stare pąki z sadzą ślady po pożarze lasu.

Niezwykłe owady

W pożarze liści jest kilka niezwykłych gatunków owadów, w tym północnego chrząszcza płaskiego żyjących pod korą na leżących, martwych pni drzew. Nawet haki są faworyzowane przez dużą ilość martwych drzew, gdzie mogą szukać larw owadów. Oba kruki rozlewają się, większe kolce z kurczaka i kolce w rezerwie.

Firefield

Na początku 2000 roku po pożarze pojawia się również nowe pole pożarowe. Zaraz po pożarze lasu wiele drzew umiera z powodu pożaru. Są one szybko skolonizowane przez czcigodne grzyby i owady. Duża ilość drewna twardego, które następnie rośnie korzyści wielu gatunków na dłuższą metę, zwłaszcza, gdy drzewa zaczynają się starzeć i umrzeć.

Dobrze o bobrze.

Wzdłuż Sandån, w zachodniej granicy rezerwatu, znajduje się mnóstwo bobrów, które pomagają uwięzić drzewa i tworzyć nowe trupy martwych drzew. Na kontynentalnych wyspach Sandåmossarna, stary las iglasty rośnie z bardzo starych drzew sosnowych w około 350 lat. Noszą także ślady pożarów lasów. W przeszłości lasy paliły się regularnie, być może średnio co 40 lat, a leśnictwo było prowadzone jedynie jako zapotrzebowanie na drewno i drewno. Odsetek drzew liściastych był zatem wyższy i było mnóstwo trupów. W nowoczesnym lesie jednak brakuje zarówno szorstkich twardych lasów jak i martwych drzew, co powoduje, że wiele owadów, grzybów, mchów i porostów jest zagrożonych.

# Dostępność

Południowy Sandsjöåsen należy do poziomu 1 rady administracyjnej hrabstwa wyrównywania rezerwatu przyrody hrabstwa, co oznacza, że rezerwa ma lusterka dzikiej przyrody i brakuje zewnętrznych obiektów rekreacyjnych.