Ullahau, Naturreservat

Ogromne wydmy i małe doły z drapieżnymi rogami czekają na wejście do rezerwatu przyrody Ullahau.

Ullahau jest dużą, w kształcie podkowy wydmą piaszczystą, która jest częścią dużego obszaru aeroprzestrzeni, która obejmuje prawie cały Avanäset. Najwyżej wydmy wznoszą się ponad 15 metrów nad okolicą. Ullahaudynen prawdopodobnie zaczął tworzyć się w pierwszej połowie XVIII wieku, prawdopodobnie w wyniku nadmiernego zbioru lasów i przynęty. W drodze na południe piasek dusił duże obszary lasami, a nawet niektóre grunty orne zostały zalane. W celu powstrzymania lotu piaskiem na początku XX wieku rozpoczęto intensywne prace sadzenia, a kilka dekad później podróż poduszkowa została w dużej mierze wstrzymana. Obecnie Ullahau jest w dużej mierze uprawiany z lasami - głównie lasami sosnowymi - a otwarte partie piaskowe obejmują zaledwie około 40 hektarów.

Flora w Ullahau jest ciągle sztuczna. Na otwartych terenach piaszczystych roślinność jest zdominowana przez porosty i mchy, jak również trawę i półtrawę. Tutaj i gdzie między kopalniami są pojedyncze kopie włókniny trzody lub małpy. Wewnątrz lasu gleba jest często pokrywana ryżem z jagodami.

Otwarte piaski Ullahausa tworzą bardzo specjalne siedlisko o niezwykle mikroklimacie pod wieloma względami. To kładzie swój znak na faunie insektów, która jest niezwykle bogata w intensywnie nagrzewane gatunki suszu. Należą do nich wiele gatunków prętów ulicznych, z których niektóre, między innymi, wielki bar pasikoniki, są niezwykle rzadkie w naszym kraju. W Ullahau, można również spotkać wszystkie nasze trzy szwedzkie gatunki myrlejonsländor, a przede wszystkim ich larwy, ujścia rzeki. Lew pochowany w piasek na dnie grzybowo-kształtny haczyk. Kiedy mrówka lub jakikolwiek inny kruch wpadnie do dołu, myrleo zamienia piasek na ofiarę tak, że przesuwa się dalej na dno dołu. W końcu lew chwyta swoją zdobycz swoimi długimi, głupimi szczękami i wciąga ją w piasek.