Pierwotnie, wieloryby były workiem na zasady, niedaleko od planu skręcania po niedawno przerwanej ścieżce. Wciąż są ślady budynków i piwnic. Po błysku, większość starych wielorybów spłonęła. Przynajmniej kabina (prawdopodobnie Lassas) jest przeniesiona ze starego wieloryba. Dom na "Szkocie" pochodzi ze starej doliny. Zgodnie z dokumentem zmiany z "Great Shift" z 1761-1771, nieruchomość Ede nr 7 (dzisiaj 6: 7) oznaczała dwa obszary gruntów należących do nieruchomości. Nazywa się Bonnansmyran i Storbruket. To musi być na starej dolinie.
Obecna trasa maku została przesunięta z 1943 do 44 i powstała w 1945 roku na mapie (85, 19 sept. 19, 1945, Domsaga of Northern Hälsingland). Vallen należał do wsi Ede i Stömne. Do pewnego stopnia również Hammarsvall.
Krowy trzymano w dolinie do wczesnych 40 lat. Magnus- Orsas- Margit był prawdopodobnie ostatnim wielorybem. Magnus- Orsas miał również sklep w swojej kabinie i sprzedawane strupy, cukier, kawa i pusty hałas.
Valljäntorna często chodził do Råbergsvallen, ale także do Järvsövallarna.
Dzień zakupu był 10 czerwca. Dalej, starszyzna wioski zdecydowała, kiedy ma się odbyć start, który być może nawet ogłoszono w kościele.
Ostatni raz Pårs- Maj- Britt był zaangażowany w kłanianie był pierwszy raz toczyć się gumowymi kołami.
Pierwszy raz w sondażu pojawił się samochód, kiedy Mobergs- Olle przyszedł zabić krowę, którą podrapano pod stodołą na końcu samochodu. Sól utknęła w poszukiwaniu worka. Około 1938- 39 to się stało.
Wtedy użyto starej drogi.
Aby mieć krowy na rampie, musisz mieć tzw. mulbete, czyli trochę pastwiska na rampie.
Gelebacken jest nazywany wzgórzem na zachód od wieloryba w dół do Härån. Nazwa pochodzi od faktu, że pokojówka o imieniu Gölin została tam zabita. Może to ona? 35M2 Gölin Pehrsdotter, 1797. G. 1820. † 10 / 6 1829.
Wilczy młyn był łąką (prawdopodobnie kiedyś z jakimkolwiek budynkiem), która została uderzona w 1930 roku. Należał do wioski Sjömyra. To było dokładnie tam, gdzie mrówka Stybberg biegnie pod bieżącą drogą (po wschodniej stronie drogi).
Po drodze do Gäddvik na którejkolwiek z wzmianek wielorybów, są ślady na wzgórzach, jakby kozy poszły tam, podczas gdy góra była jeszcze miękka. Po historii 16 lutego 1987 przez: Maj- Britt Jonsson (Pårs), Sven Månsson, Erik Bergman, Olof Persson- Nors, Olle Engelbrekts i Karin Mårtensson. Signator: Kjell Svensson z książki Fäbogar w Delsbo, wydana przez Delsbo Hembygdsförening 1996
