Övre Sävälven, Naturreservat

Rezerwat przyrody Górny Sävven składa się z lasów zbożowych, oparzeń liści i antslands wzdłuż nawijania wyścigu Sävvven. W pobliżu rzeki las jest zielarski i bujny, a w dziewiczych częściach lasu kwitnie rzadkie lawy i grzyby.

Bogata roślinność wzdłuż rzeki

W ramach rezerwy Sävven jest wolny od ludzkich wpływów. Wyjątkiem jest starsze miejsce młyna i pozostałości tamy. Elfy zamieniają ostre rapidy z spokojniejszymi partiami i w ich miejscach dzieli się na kilka owiec. Las najbliżej rzeki jest zalany wiosną, co gleby pożywne i roślinność buja z wysoko uprawianych ziół, takich jak czerwony niebieski, kwiaty w środku lata. W przeszłości bitwy toczyły się wzdłuż pewnych odcinków rzeki.

Wiele wiszących

Części lasów w rezerwacie były cieńsze w XX wieku, ale tu i tam są starsze, niedotknięte lasy. Kring Mörttjärn rośnie stary las zbożowy i strona jest bardzo bogata w różne klocki. Gałęzie są porysowane przez żwirowalną przędzę lave i porost brody, które mogą rosnąć kilka decymetrów długości. Tatellavar jest również włączony do flory hanglave, w tym rzadko fioletowy szary tallivave.

• Trzcina cukrowa

Na asp, można znaleźć inne niezwykłe lawy, takie jak scorpgel liść, aspgelav i koce. W strunach ziarnistego lasu rośnie stara miska - rozróżniający grzyb, który wymaga wysokiej wilgotności i rośnie tylko na korze starych, late- uprawianych sruk. Piękny różowy por łososia jest czcigodny grzyb, który jest bardzo niezwykły, ale został skierowany w północnej części rezerwatu.

Typowe utwory Hackspetten

Życie ptaków rezerwatu charakteryzuje się gatunków leśnych, takich jak zamki, grill i trzydzieści hackspets. Trzydzieści-odporny hackspetten jest dość nieustraszony, ale przede wszystkim ujawnia swoją obecność, tworząc tzw. pierścienie do picia - znaki w pierścieniach wokół plemion świerku.

Ślady po pożarach

W przeszłości pożary lasów były o wiele bardziej powszechne, a na całym obszarze znajdują się stare kąpiele sosnowe ze śladami pożarów lasów. Na wzniesieniu na południe od Mörttjärn leży tzw. oparzenie liści, które prawdopodobnie dorastało po pożarze lasu w XIX wieku. W pożarze liści las jest słaby z dużym elementem drzew liściastych, głównie brzozy, ale także foki i nasiona. Tutaj.

Są ślady ognia nawet na żywych sosnach.