Budowa plaży w pobliżu jest dziś popularna, ale jeśli spojrzysz, gdzie rolnicy umieścili swoje gospodarstwa po zachodniej stronie Vättern, znajdziesz inny wzór.
Lepszy grunt rolny znajdował się zazwyczaj w dużej odległości od linii brzegowej i dlatego postanowiono założyć wioski i gospodarstwa rolne na wysokości. To nie widok na morze rządził, ale gdzie pole i niepokój były zlokalizowane. Wyraźnym wyjątkiem od powyższej zasady jest wieś Munkaskog na północny wschód od Habo. Tutaj leży wieś i ziemia orna na równinach aż do Vättern.
Nazwa Munkaskog brzmi jakby była związana z systemem klasztornym w średniowieczu. Pierwszy dowód miejscowej nazwy pochodzi z 1539 roku: "Monkaskog". Nazwa wskazuje, że nieruchomość należała do klasztoru. Był to obszar leśny podarowany klasztorowi Varnhem w XIII wieku.
W kilku miejscach w obecnej gminie Habo rolnictwo nie przydało się dobrze, co doprowadziło do korzystania z innych branż. Czasami były mniejsze dochody uboczne, ale czasem przemysł obok rolnictwa miał ogromne znaczenie. Bliskość Vättern była korzystna dla tych branż i na przykład rybołówstwo stało się ważnym źródłem dochodu dla niektórych.
Transport morski był również ważny i często łagodniejszy niż transport drogowy. Znaczna zmiana w żegludze Vättern nastąpiła wraz z otwarciem Kanału Göta Västgötadel w 1822 r. i Östgötadel 10 lat później. Następnie zarówno liczba butów, jak i wielkość tonażu zwiększyła eksplozję. W rezultacie port Jönköping ewoluował, ale intensywniejsze przewozy morskie przyniosłyby również korzyści dla transportu morskiego na małą skalę. Wiele miejsc załadunku z browarem leżało wzdłuż linii brzegowej w obecnej gminie Habo.
Jeden z tych miejsc załadunku znajduje się w Munkaskog. W latach 1900- 01, wschodnio-zachodnia droga do mostu została zdecydowana być szersza niż inne drogi we wsi. Został wykonany 6 metrów szerokości w porównaniu do innych dróg z zaledwie 4 metrów szerokości. Most w Vättern miał około 70 metrów długości w tym czasie. Wioska polegała na zmianie czterech domów, a kiedy nieruchomości wioski zyskały nowe granice w wyniku zmiany, oznaczało to, że właściciel gospodarstwa Per Bohman musiał przenieść się ze starego rdzeń wsi, zaledwie 1 km na południe. Jako rekompensata za wszelkie wysiłki na rzecz przeniesienia budynku, pozostali współwłaściciele w wiosce musieli dokonać rekompensaty finansowej na rzecz Bohmana.
Jedną z farm w Munkaskog był dom szpitalny. Oznaczało to, że zwrot lub leasing zapłacił chory lub ubogiej opieki.
