Brandstorps kyrka

Jest to nie tylko Kościół Brandstorp, który jest szczególnie cenny z historycznego punktu widzenia, ale duża część tego centrum ma ciekawą historię.

Przez długi czas nie było tu kościoła, ale w 1620 roku była średniowieczna kaplica z drewna. Ta kaplica musiała być w wiosce Häldesholms kilka kilometrów na południe. Pod koniec XVII wieku oszacowano, że istnieje ogólna potrzeba kaplicy, ale istniejąca jest w złym stanie. Dlatego w 1694- 98 wzniesiono tu nowy korek i jednym z inicjatorów był myśliwy Adolf Hård w Skecksfors. Zmarł podczas budowy i został pochowany w komorze pogrzebowej pod kościołem. W komorze pogrzebowej, tuzin skrzyń stoi każda para jest bardzo artystycznie zaprojektowane i ozdobione tarcze pistoletu, tablice i inne dekoracje.

Wnętrze jest kościół Brandstorp urządzony w 1740 roku z obrazami Jönköping artysty Johan Kinnerus. Był zaangażowany w wykonanie dobrze znanych obrazów wewnętrznych w Kościele Habo. Przedtem również ozdabiał kaplicę Fiskebäck - która dziś stanowi Kościół Gustava Adolfa - ale obrazy zostały utracone dawno temu.

Dziwne jest to, że Kinnerus przedstawiał Kościół Brandstorp w swoich malowidłach sufitowych wewnątrz kościoła. Na dachu północnego ramienia krzyża można zobaczyć kościół socken w obrazie, który artysta zrobił, aby zilustrować wydarzenia z Biblii. Te sekcje biblijne opowiadają o zmartwychwstaniu Jezusa i o ostatnim dniu i pokazują, jak pogrzeby powstają z grobów. Obraz pokazuje, że ściany i sufity kościoła były czerwone w 1740 roku.

Para obrazów i malarzy jest związana z Kościołem Brandstorp. Johan Ullberg był aktywny w Västergötland na przełomie 1700 roku i stworzył pulpit w 1702 roku w Brandstorp. Johan Ullberg był prawdopodobnie byłym synem. Mieszkał w północnej Skåne, ale miał zadania w całej południowej Szwecji. Prawdopodobnie jest autorem eseju w Brandstorp. To, co mówi, ponieważ stworzył esej ołtarza, to dobrze wyważona kompozycja, ale w pewnym sensie walwowe figury.

Niemal unikalnym zjawiskiem w Brandstorp jest promień kościelny. Wiązka cmentarna była godzinowym wyznacznikiem cmentarza zamiast kamiennej ściany. Takie belki występowały w wielu miejscach, nawet w kościołach Habo i Gustava Adolfa w pobliżu. Konserwacja belki była rozprowadzana na rolników każdej skarpety i powstało wiele konfliktów i często skarżono się na brak konserwacji. Było dużo drewna w tym roku. Ogólnie rzecz biorąc, doprowadziło to do wydania dekretu królewskiego w 1764 roku, który zabronił balkony kościoła. Niektóre pozostawiono na jakiś czas, ale promień w Brandstorp jest jednym z niewielu zachowanych w kraju. Hartowany dom kostnicy, który jest przylegający do zachodniego balkonu kościoła, był wcześniej magazynem, ale został odnowiony i zmodyfikowany w 1936 roku.

Kościelny stos dzwonowy, wzniesiony w 1708 r., stoi na rzecz nieużytków przed cmentarzem. W 1860 roku dostarczono mu suknię deskową.