Engelbrektstatyn

Engelbrektsson Engelbrektsson był biednym górnikiem w Norbergu z niemieckim pochodzeniem. Latem 1434 r. przyprowadził górskich ludzi i wieśniaków z Bergslagen do buntu przeciwko Erikowi z Pommern i jego okrutnym piórom.

Dzięki skarbom i okrucieństwom wojownicy uczynili życie nie do zniesienia nie tylko dla chłopów, ale także dla wielu szlachty. Najgorszym z nich wszystkich, jeśli wierzysz Engelbrekt Chronicle, był duński Jösse Eriksson w Västerås. Kolejnym z tych samych ziaren i ziaren, co Jösse Eriksson, był włoski Giovanni Franco, który mieszkał w Buying. Król znał go w drodze do Palestyny i sprowadził do Szwecji. W ciągu kilku tygodni wszyscy Mellansverige dołączyli do Engelbrekt. Wojna domowa wybuchła.

W styczniu 1435 r. w Arboga zebrała się duża kolekcja szlachty, biskupów i burżuazji i wybrała Engelbrekt jako władcę, czyli głównego dowódcę. Engelbrekt i jego najbliżsi ludzie zostali wybrani do Rady. Spotkanie to nazywano pierwszym szwedzkim parlamentem.

W 1935 roku Parlament obchodził swoje 500-letnie urodziny wspaniałym świętem w Arboga w obecności królewskiej i szwedzkiej elity politycznej. Wśród czołowych rzeźbiarzy Szwecji ogłoszono konkurs na produkcję Engelbrekt. Carl Eldh wygrał i od 1935 roku jego statua Engelbrekts stoi przed Kościołem Trójcy jako bohater wolności przeciwko wyższości i ucisku.

Engelbrekt jest najbardziej znanym szwedzkim bohaterem wolności i pierwszym, który stworzył nazwę w historii Szwecji, nie będąc królewskim ani wysoko nasyconym. Jak wyglądał Engelbrekt? Tego nie wiemy. W biskupie Thomasie Frihetsvisie jest on opisany jako człowiek litzla, mały człowiek. Historycy interpretowali to na dwa sposoby: albo był łatwopalny, albo był mały dla rośliny. Na rysunku z około 1436 r. w narodowej drużynie Magnusa Erikssona widziano człowieka wspieranego przez kule i kije - niektórzy historycy uważają, że obraz ten reprezentuje Engelbrekt, który odniósł obrażenia wojenne w ostatnich latach swojego życia.

Engelbrekt miał wielu wrogów, a w 1436 został zamordowany w Hjälmaren. Pomimo jego wczesnej i gwałtownej śmierci, Engelbrekt stał się heroiczny i uznawany, a o jego grobie w Örebro powiedziano mu o cudach.

Od dłuższego czasu historycy jako pierwszy szwedzki parlament w 1435 roku, ponieważ rolnicy nie byli na spotkaniu. Ale tradycja żyje i do 2035 Arboga bezpiecznie obchodzić 600. rocznicę spotkania Arboga i Engelbrekt. Był człowiekiem ludu, bohaterem wolności? Czy może ten góralski narzekał na skarby? A może był przedstawicielem Hansena, niemieckim współoperatorem? Debata trwa. W 2035, możemy dostać odpowiedź. Jego Almgren