Fångstgropar i Solberg

Dzikość i łoś zostały wcześniej schwytane w więzieniach. Najstarsze doły datowane są na 5000 f. Kr. Metoda przechwytywania była stosowana do 1000. wieku A. Kr.

Tutaj w Solberg znajduje się 24 doły do połowu, które są łatwo dostępne z Laisholmsvägen. Piękny ślad poniżej 1 km. Na kanapce leży system 24 dołów. Każdy dół miał kiedyś 2 x 3 m szerokości i 2,5 m głębokości. Doły są zakopane w kanapce, która rozciąga się po ścieżce wędrówki reniferów. Pomiędzy dołami zbudowano ogrodzenia gałęzi. Doły były pokryte ryżem i liśćmi, które ustąpiły, gdy renifery przejechały.

Obraz odcinka długości pit nr. 9 w Solberg. Pełna linia pokazuje obecny profil, rozciągnięta linia oryginału.

Obraz wszystkich dołów poławianych. Grop nr 17 jest bardzo ważny. W 1951 roku podjęto decyzję o budowie dołu. Piasek z tego dołu został rzucony na wykopanie mrówek tuż poniżej.

Dziś piasek ten jest 30 cm poniżej powierzchni. Z metodą C- 14, piasek został wyrzucony na mrówki pod koniec 800s. Kr. Gdyby byli poprzednicy Sami lub Łowców naszych czasów z norweskiego wybrzeża, którzy polowali w górach latem, to nadal nie jest znany.

Więcej informacji o łapaczach w Ernst Manker: Więźniowie i stalotometry, 1960.